Kötü yasalar en kötü tiranlıktır.

Sadece birkaç tane yasaları vardır, çünkü fazla yasaya ihtiyaç duymazlar. Ciltler dolusu yorumlu ve açıklamalı yasası olan diğer ülkeleri ayıplarlar; onlara göre insanları kimsenin okuyamayacağı kadar karmaşık yasalara uymaya zorlamak mantıksızdır.

Ne kadar yüksekte olursan ol, yasalar senden de yüksektir.

Yasa, adalet duygusunu geliştireceği yerde bozdu.

Adaletin en kötüsü geç tecelli edenidir. Sonunda hüküm isabetli olsa da, geciken adalet zulümdür.

Ne kadar çok kanun, o kadar az adalet.

Eğer yasalara saygı gösterilmesini istiyorsak, önce saygı duyulacak yasalar yapılması lazımdır.

Suç bulaşıcıdır ... eğer hükümet bir hukukçu haline gelirse, yasaya saygısızlık doğurur.

Yasaya saygı duymayı arzu edersek, önce yasayı saygın hale getirmeliyiz.

Mevcut yasalar hukuku temsil etmez.

Hiçbir baskı, yasal otoritenin sapkınlığının ve aşırılığının neden olduğu kadar ağır ve kalıcı değildir.

Hukukun bittiği yerde tiranlık başlar.

İyi yasalar daha iyisini getirirler; kötü olanlarsa daha kötülerini.

Yasa yoksa ne suç vardır ne ceza.

Bütün bu kitaplar bana ne öğretir bilir misiniz? Yasa başka şey, hak, adalet başka şey.

Hukukun bittiği yerde tiranlık başlar.

Yasalar insanı bir zerrecik olsun daha adil hale getirmedi. Hatta yasalara duyulan saygı nedeniyle, iyi niyetli insanlar bile her gün adaletsizliğin aleti oluyor.

Yasanın niteliği adaleti sağlamaktır. Öyle ki, insanların kafasında hukuk ve adalet aynı ve aynı şeydir. Hepimizin içinde yasal olan her şeyin meşru olduğuna inanmak için güçlü bir önerme var.

Yasa artık mazlumların sığınağı değil , zalimin koludur. Kanun artık kalkan değil, Bir Kılıçtır.

İnsanın yaradılışı öç almaya çok yatkın olmakla birlikte, yasaların kökten söküp atmaları gereken vahşi bir adalettir öç; ilk işlenen haksızlık, yasalara bir karşı gelmedir ama bu haksızlığın öcünü almaya kalkışmak da yasayı hiçe saymaktır.