Öyle uzak ki yerim,
Uzakları aşıyor,
Bütün özlediklerim,
Benden ayrı yaşıyor.

Eğer bir insan, duygularınıza tanımsa onu bırakmayın.

Evet, zaten aşk da... Doğal olmayan bir duygudur.

Hüzün, bir hazin kelime... Ayrılık gibi, hicran gibi; ama mutluluk gibi de. Bazen bir gözde görürüz onu, bazen bir yüzde. Bazan bulutlarla gelir, bazen lodoslarla.

Size değil duygularınıza dokunan adamları sevin.

Ne gariptir şu ayrılık günleri... Bir dosttan da, düşmandan da ayrılsan; nedense bir tuhaf oluyor insan...

Sevdiklerinize zaman ayırın, yoksa zaman sizi sevdiklerinizden ayırır.

Elinden geleni yaptıktan sonra, Sıra ayağından geleni yapmakta; 'Gitmek gibi mesela.'

Bir insana olan özlem iç organlardan daha fazla yer kaplar.

Doğayı yorumlamak onu geliştirmek değildir; onu dışarı çekmek; onunla duygusal bir ilişkiye sahip olmak.

İnsanları birleştiren duygular, ayıran ise fikirlerdir.

Bir başkası tarafından bu denli sevilmek, insana kendine nasıl hissettirir acaba?

Birbirimize ruhumuzun çirkin taraflarını görecek kadar yaklaşmadan ayrılmak belki daha iyi.

İnsanları birleştiren duygular, ayıran ise fikirlerdir.

Dünyanın en sıcak şeyi insan sıcağıdır; dünyanın en soğuk şeyi insan soğuğudur.

Aşkın meselesi o karşılıklı aidiyete bağlıdır. Bize ait olana ait olmak.

Duyguların karşılıklı değilse efendi gibi çekilirsin.

Öyle bir sihirbazdın ki; beni bile kaybettin.

Bak, bütün tınılar isyan. Bütün kemanlar gece. Duysana, kopuk ve uzak bir şeyler var aramızda. Ya beni bırak, ya sarıl bana.

— İçimde isyan var!