Yalnızlık sürgün edildiğinde insan kendine daha fazla yaklaşabilir miydi, yoksa aksine kendinden uzaklaşır mıydı? Bireylik kalabalıklar arasında çoğalır mıydı, silinip gider miydi?

Soylu düşüncelerin eşlik ettiği adamlar hiçbir zaman yanlız değildir.

Hep yapılacak ya da düşünülecek bir şeyler vardır, insan yalnız oturuyorsa.

Bilge bir adamın en az yalnız olduğu zaman, tek başına kaldığı zamandır: Ünlü matematikçi Arşimed de önüne koyduğu problemleri çözmeye o denli yoğunlaşmış ki, kendisini öldürmeye gelen askerleri duymamış bile.

Ne kadar ünlü olursa olsun, kendi kendine yaşardi insan.

Yalnız kalamamak ne büyük bir talihsizlik. Sürekli kalabalık içinde kalmak ne büyük bir acı, Kendine zaman ayıramamak ne üzücü, Başkası olmak, ne kadar kötü?

Kimse yok. Ben varım, ben, bir de kendim.

Bizim hayallerimiz vardı, içinde tek başına yaşadığımız. Bizim acılarımız vardı, kalbimizde tek başına çektiğimiz. Bizim ölümlerimiz vardı, tek başına ve yakışıklı. Hayallerimiz, acılarımız ve ölümümüz hepsi tek başına, hepsi yalnız.

Sorarlarsa, 'Ne iş yaptın bu dünyada?' diye, rahatça verebilirim yanıtını: Yalnız kaldım. Kalabildim! Altı milyar insanın arasında doğdum. Ve hiçbirine çarpmadan geçtim aralarından...

Bakmayın etrafımda çok insan dolandığına; sırılsıklam yalnızım aslında.

Bana kalbimdesin deme! Bilirsin, kalabalık yerleri sevmem.

İnsan uçsuz bucaksız kentte yalnız kalır, milyonlarca başka yalnızla yapayalnız.

Özgür olmak çoğu zaman yalnız olmaktır.

Zihinsel bir çalışmaya başlayacaksak herkes tarafından terk edilmiş ve yalnız olmalıyız!

Kimseyle yaşlanmak istemiyorum, kendimle bile.

Evde insan işte insan, arabayı insanlar yalnız kalmak için kullanır oldu.

Duygusal uyaranın yaptığı iç ortamımızı değiştirmekse, düşünsel uyaranın yaptığı da dış ortamımızı değiştirmektir.

"Evet." dedim. "Sürüyle arkadaşım var." Yalandı. Ama çözdüğüm sürüyle bilmece, okunacak pek çok kitap ve geceleri videoda seyredeceğim bir sürü film vardı. (Kemik Torbası)

Sessiz insanlar en gürültülü zihinlere sahiptir.

Karakter sahibi insanlar Daima itilir, dışlanır ve yalnızlığa mahkum edilirler...