Kötü niyetle söylenmiş bir hakikat, uydurulan bütün yalanları alt eder.

Gerçek, gecikmeyi sevmez.

Her insan gerçeklerin nasıl olduğunu söylemekle mükelleftir.

Sanat, gerçekleri tanımamıza yardımcı olan bir yalandır.

Küçük bir hakikat, büyük bir yalandan iyidir.

Yalan söylemekte hırsızlıktır. Başkasının gerçeği öğrenme hakkını çalmış olursun..

Söylediğim yalanlara değil ama gerçeklere pişman olmuşluğum vardır.

Ey yüce gönüllü yalan! Gerçek hiç sana tercih edilebilecek kadar güzel olmuş mudur?

Benim işim gerçeği söylemektir. İnsanları ona inandırmaya ihtiyaç duymam.

Kitapların düpedüz yalanlarına gerçeğin dürüst jargonunu tercih ederim.

Böyle olmak zorunda mıydı, yalan söylememek, gerçeği söylemek, dürüst davranmak gerçekten bu kadar önemli mi? İnsan aklına geldiği gibi konuşmadan yaşayabilir mi? Yalan söyleyip kıvırmadan, bahane bulmadan. insanın kendisini biraz bırakması, boş vermesi, yalancı olması, daha iyi değil mi?

"Bunu söylemek ağır geliyor tabi," diye ekledi, omuzlarını silkerek, "ama yalanla kendini kandırmaktansa gerçekle yüzleşmek iyidir."

Gerçek vardır; sadece yalan uydurulur.

Gerçeği kendine saklamak yalan değildir.

Bir yalan, hangi amaç için söylenmiş olursa olsun, her zaman, en kötü gerçekten daha kötüdür.

Gerçeği yerin altına gömseniz bile, o bir gün büyüyerek patlayacak ve her şeyi yok edecektir.

Gerçeğin yerin altına gömseniz bile, o bir gün büyüyecek ve ortaya çıkacaktır.

Gerçek güneş gibidir. Onu bir an örtebilirsin ama uzaklaştıramazsın.

Temeli yalanla inşa edilenin, zamanı gelince, illa ifşa olur.

Yalanın faydası bir defa içindir, gerçeğin faydası ise sonsuz ve ölümsüz.