İnsan yalan söylediği anda, beyin kanamasından ölse, dünya öyle boşalırdı ki dinozorlara yeniden yer açılırdı.

Bir kere başlarsan söylemeye yalan, onu bırakmaz ve yalanlar söylemeye kolay alışırsın.

İnsan kendi kişiliğinde konuşurken çok az kendisidir. Ona bir maske ver, sana doğruyu söyleyecektir.

Abartma, dürüst insanların yalanıdır.

Açık söz yerin dibine batsın! Ne belalı şeymiş doğruyu söylemek!

İnsanlar dürüst değildir ve birbirlerine güvenmezler.

En çirkin yalan, çocuğa ve halka söylenen yalandır. Çünkü her ikisi de kolay kanar.

İnsanlar kolay kolay değişmiyor, değişmediği için de toplum onlarla birlikte değişemiyor.

Her an yalan söylüyoruz beyler. Öyle çok söylüyoruz ki bu artık bir lisan oldu.

İnsanlar kendileri hakkında konuşurken tümüyle dürüst olamazlarsa da, kendilerini başkalarının yerine koyduklarında gerçekten kaçınmaları çok daha zordur.

Başarı, yalan söylemek zorunda kalmadan yaşayabilmektir.

“Serbest piyasa“ lafı koskoca bir yalan. Doğru olan şu: “Devletin malı deniz yemeyen domuz.“ “Devlet piyasası“ var. Devlet beslemesi (kamu imtiyazı) olmadan, “serbest piyasada dürüstçe ticaret yaparak“ kimmiş zengin olan, beri gelsin.

İster ciddi olsun, ister şaka, büyük ve küçük her yalandan sakının. Çünkü insan küçük yalan söylediği zaman yavaş yavaş büyük yalan söylemeye de cüret eder.

Kötü niyetle söylenmiş bir hakikat, uydurulan bütün yalanları alt eder.

Ülkenin ihtiyacı olan şey daha temiz beyinler.

İnsanlar yiyecek yemekleri ve yatacak yerleri olduğunda düşünmeyi reddederler.

Kurtlar birbirlerini yemezler.

Yalan zeka işidir, dürüstlük ise cesaret. Eğer zekan yetmiyorsa yalan söylemeye, Cesaretini kullanıp dürüst olmayı dene...

Az yalan söylenmez; yalan söyleyen her yalanı söyler!

Onlar gibi düşünmedin mi, suçlu olacaksın. Hırsıza hırsız, katile katil demeyeceksin. Ya ortak olacaksın ya göz yumacaksın her yaptıklarına. Ölmek kötü değil ki bundan. Bu ne rezil dünya?