Ne iş mi yaparım..? Yolculuk ederim. Göğe bakarım..

Biz temel bilimlerle ilgileniyoruz. Temel bilimler nasıl yaşadığımızı değiştirmez, dünyayı nasıl gördüğümüzü ve anladığımızı etkiler. Bu keşif bize “nasıl var olabiliyoruz” sorusu ile ilgili önemli ipuçları veriyor.

Kavramak için görmek, görmek için de dikkatle bakmak gerek.

Öncelikle evrenin küresel olduğunu gözlemlemeliyiz.

Yıldızları gözlemekten doğan fayda, uyanık geçen uzun gecelerde bunlara harcanan emek, çobanların faydalandıkları boş zaman, astronomiye bir takım ilerlemeler getirmiştir.

Gerçek yolculuk, aynı gözlerle yüz değişik ülkeyi dolaşmak değil, aynı ülkeyi yüz değişik gözle görebilmektir.

Kadın öyle bir konudur ki, onu ne kadar incelersen incele her zaman yepyenidir.

Fiziğin işi görebildiğimiz şeyleri açıklamak için göremediğimiz şeyler icat etmek değil, göremediğimiz şeyleri nasıl görebileceğimizi çözmek, önceden görünmeyenleri, bilinen görünmeyenleri görmektir.

Dünyanın harikası bitti: Denizin büyüsü gitti: Hayal bile edilemeyen bir kıyı yok , Henüz cesaret edilecek bir adacık yok.

Sahilde durup gemilerin denizde gidip gelişini izlemek bir zevk. Bir kalenin penceresinde durup, bir muhabereyi, aşağıda süregiden macerayı izlemek bir zevk. Ancak hiçbir şey, gerçeğin gözetleme mevkiinde durup da... Aşağı vadideki hataları, amaçsız gezintileri , pusları ve fırtınaları görebilmekle mukayese edilemez

En iyi tanıdıklarım, tek kelime etmediğim kişilerdir.

Artan mesafe ile bilgimiz kaybolur ve hızla kaybolur. Sonunda, loş sınıra ulaşıyoruz - teleskoplarımızın en üst sınırları. Orada, gölgeleri ölçüyoruz ve neredeyse daha önemli olan yer işaretleri için hayalet ölçüm hataları arasında arama yapıyoruz. Arama devam edecek. Ampirik kaynaklar tükenene kadar, rüya gibi spekülasyon alanlarına geçmemiz gerekmiyor.

Büyük spiraller, muazzam radyal hızları ve duyarsız uygun hareketleri ile görünüşe göre Güneş sistemimizin dışında yatıyor.

Kavramak için görmek, görmek için de dikkatle bakmak gerek.

Gördüğüm, keşfettiğim herşey beni yaralıyor.

Bir deneycinin gerçek değeri, yalnızca deneyinde aradığını değil, aynı zamanda aramadıklarını da takip etmesidir.

Aradığını bilmeyen, bulduğunu anlayamaz.

Evrenin merkezi keşfedildiğinde bir sürü insan kendilerinin merkez olmadığını anlayıp üzülecek.

Medeniyetten uzak yaşayan insanları gördükçe insanın doğasına dair daha iyi düşünme fırsatım oldu ve sözde medeni insanlarla sözde yabani insanlar arasındaki temel farkların kaybolup gittiğini gördüm.

Ya ufukları küçülüyor ya da küçük ufuklular büyüyor.