Dışarıda koskoca bir dünya vardı, Yürüdüm, kendimi aradım içinde. Yoktum !

Sadece şarkılarda ve yüreği ötelerde atan insanların ruhlarında yaşıyor artık aşk. Üzerinde yaşayanların cehenneme çevirdiği bu dünyayı çoktan bırakıp gitti. Aşk dünyayı terk etti.

Şikayetim var dünya çok dar, sabırsızım. Aşık oldum kalbim büyük, sınırsızım. Kehanetim var bu aşk bitmez ölümsüzüm

Dünya biraz da aşk uğruna değiştirilmelidir.

Dünyada gereğinden çok kadın vardı; ama yalnız bir teki yoktu...

Sevelim sevilelim, dünya kimseye kalmaz..

Aşk acısı çekmedim hiç, çünkü dünyanın verdiği acı her zaman güçlüydü.

Dünyayı aydınlatan salt sevgidir sanır insan. Ama sevgiyi besleyen, olanca güzelliğiyle dünyadır aslında.

Korktuk evet cezalanmaktan ki vazgeçtik sevdalanmaktan.

Şairlerin büyük aşkı fani bir kızdır, Bu dünyada herkes sinsi, herkes cılızdır.

Seni sevdiğimi anlayacaksın, sevmediğim zaman.

Cenâb-ı Hakk dünyayı nasıl yokluğa mahkûm ettiyse, siz de onu bir tarafa atın.

Gezip durdum perişanlar gibi, Kah sahillerde kah cadde boylarında. Hayal kurup sen diye, Ağaçlara dağlara taşlara sarıldım, Elleri güldürecektim halime. İhanetin aklıma geldi, Vazgeçtim! Açıp ellerimi yalvardım Allah'a! Bir defacık tutmak için ellerini. Koklamak için saçlarını, Adaklar adayacaktım Evliyalara! Umursuzluğun aklıma geldi, Vazgeçtim! Kahırdan başka ne vardı sanki verdiğin? Acıları zevk alır hale getirmiştin. Yine de görmek için seni Şeytan'a uyup; Bir daha bozacaktım yeminimi. Vedalaşmadan gidişin aklıma geldi, Vazgeçtim! Paylaştığımızı sandığım Güzel günler hatırına. Şuçlu benmişim gibi, Af dileyecektim gözlerine bakıp, Her türlü cezana razı olacaktım. Boynumu büküp, Bir daha gelecektim kapına. Başkasını sevdiğin aklıma geldi, Vazgeçtim!

Yine o, hep o, yalnız o, daima o...

İki aşık için önemli olan her zaman dünyaya değil, birbirlerine nasıl baktıklarıdır.

Bu dünyaya aşığım. Toprağını yonttum, hasatını topladım, mevsimlerini bekledim ve her zaman ektiğim şeyi hasat ettim.

Üzerinde yaşadığın dünya biz aşık olalım diye yaratılmış.

Kulun Yaratılışının Nedeni Aşktır! Aşkı İlahinin öğrenim dalı ve kökü Tasavvuftur!. Yol ismi ise târiktir. Cem-i Tarikattır!.. Talebesinin yani salikinin ismi ise derviştir. Günlük dersi, o kuluna Hz. Allah’ın bahşettiği ihsan eylediği aşk rahmetidir!

İlm kesbiyle pâye-i rif’at, Arzû-yı muhâl imiş ancak. Aşk imiş her ne var âlemde, İlm bir kıyl ü kâl imiş ancak.

Öyle ser-mestem ki idrâk etmezem dünyâ nedir, Ben kimem sâki olan kimdir mey-i sahbâ nedir.