Biz varımızı ortaya koysak, yokumuzdan utanırız.

Yokluğu bilmeyen, varlığının kıymetini bilemez.

Sağlık her şey değildir, ama sağlık olmadan her şey bir hiç.

Yokluk büyük varlıktır azizim, yeter ki fark edebilesin.

Bir insan hiçbir şeydir, Ancak hiçbir şey de Bir insan değildir.

Her zaman var olmayanla hiçbir zaman işim olmaz.

Varlığı çoğaltan şey onun yokluğudur.

Yoksun diye yoksunum sanıyorlar şimdi
Oysa adın bende
O kadar fazlayım ki.

İşadamının çalışmasında dengeli olması, çalışmayla birlikte sporunu, eğlenmeyi, dinlenmeyi bırakmaması gerektiğini 1935 yılında öğrenmiş oldum. Bunu öğrenmeden önce en genç yaşlarımı zevksiz ve neşesiz geçirmiştim. Şimdi o günleri hatırladığım zaman ne kadar akılsızca düşünmüş olduğumu görüyorum. Doktora gitmek şart, ama doktorun dediğine inanmalı, sinirleri bozmadan çalışmak için dengeli bir hayat yaşamaya dikkat etmeli.

Anlamayanlar için dilimi, Değersizler için kendimi yormadığım günden beri mutluyum.

Suyun değeri, kuyu kuruyunca anlaşılır.

‘Yok’ dediğimiz de esâsında ‘vardır’. ‘Yok’ olaydı, ondan zâten bahsedemezdik. ‘Yok’un dildeki kullanım anlamı, bir şeyin, haddızâtında varolmuş olup artık olmamasıdır.

İnsanlar akıl ve kalbi olgunlaştırmaktan bin kat daha fazla, kendileri için zenginlik biriktirmeye uğraşırlar. Oysa mutluluk için, şüphesiz ki insanın elindeki şeylerden daha ziyade, insanın içindeki şeyler önemlidir.

Hayatta mutlu olmak yalnız aranılan insanı bulmakla değil, aranılan insan olmakla mümkündür.

Eksikliğimi beni kaybettiğinde anlayacaksın.

Herhangi bir varlığa yokluk yükletilemez.

Bir çakıl taşına değer veren kimse, nereye gitse hazinelerle çevrilmiş olmalı.

Kimi gittiği yeri mutlu eder, kimi terk ettiği yeri.

Hayat, küçücük şeylerden meydana gelen kocaman bir demettir.

Mesut olduğum zamanlar insanları anlıyorum sanmıştım. Onları ancak felaket içinde tanımam mukaddermiş.