Beni öyle bir yalana inandır ki, Ömrümce sürsün doğruluğu.

Propaganda, gerekirse yalanla yapılır.

Esasen her türlü tarikat mensuplarını aldatma üstüne kurulur.

Uyduruyorlar, sonra da uydurduklarına inanıyorlar.

Tarihe bayılırım, fakat hangi tarihe? Saklanan mı, ortadaki yalan olan mı?

Bana yalan söylemiş olman değil, benim sana artık inanmamam, sarstı beni.

İnsanların döktüğü kanı savaş kârlarıyla altına dönüştüren bütün ülkelerin kapitalistleri, bu savaşın; anayurdun korunması, demokrasi ve tahakküm altındaki ulusların kurtuluşu için yapıldığını ileri sürmektedirler. Yalan söylüyorlar!

Gerçekten istediğin şey bu mu? Herkesin birbiriyle oynadığı, birbirini kullandığı bir dünya mı? Yalanlar ve numaralarla dolu bir dünya mı?

Yalan, ona inanmaktan hoşlananlar çoğaldıkça, "doğru" sayılmaya başlar.

İnsanlar mantıklı bir yalana mantıksız bir gerçekten daha çok inanırlar.

Politik bir yalan bazen yerinden edilmiş bir devlet adamının kafasından doğar ve onu izleyen bir ayaktakımı güruhu da bu yalanı besleyip büyütme görevini üstlenir.

Nasıl en kötü yazarın bile okurları oluyorsa, en büyük yalanların dahi inananları vardır.

Her şey bir komedya. Bütün insanlık yalanların, dolanların içinde haşır neşir.

Bütün insanlık yalanların, dolanların içinde yuvarlanıp gidiyor.

Radyolar yalan söylüyor o zaman.

En çirkin yalan, çocuğa ve halka söylenen yalandır. Çünkü her ikisi de kolay kanar.

Korkunç olan, insanların kendilerine ve başkalarına yalan söylemeyi ve aldatmayı istemeleridir.

Halkların çatışması deniyor ama bu bir yalan. Birileri insanları birbirine karşı kışkırtıyor sadece.

Bana yalan söylemiş olman değil, benim sana artık inanmamam, sarstı beni.

Bir yalanı ne kadar çok tekrar edersen o kadar inandırıcı olur ve sonunda kendin de inanan olursun.