Faydalı insanları, deha sahibi insanlarla mukayese etmek, tuğlaları elmaslarla mukayese etmek gibidir.

Ne gariptir ki yetenekli insanlar hayranlık, dahilerse merhamet uyandırıcı bir hayat yaşarlar. Dahilerin hapiste, hastahanede, borç içinde ve rezil olarak ölme normalin en az iki katıdır.

Dünya yeteneği kucaklamaya hazırdır, fakat dehayı ne yapacağını bilemez.

İnsanların yetenek ve deha arasındaki farkı anlamaları uzun sürüyor, özellikle genç ve kadınların.

Herkes bir deha ile doğar, ancak insanların çoğu bunu sadece birkaç dakika koruyabilir.

İnsanlar değerli olmayı unuttular, önemli olmaya çalışıyorlar.

Hazineye sahip olmak değil, onu kullanabilmek hünerdir...

İnsana insanlığı oranında insanlık yaptığı için insana insan dendi.

Havlayan bir köpek, uyuyan bir aslandan daha çok işe yarar.

Tüm büyük şeyler, bütün insanlık onlara karşı çıksa da, büyüklüklerinden bir şey yitirmezler.

Çiftçiler yeryüzünün en değerli yurttaşlarıdır.

Sevgi ve inanç insanlığın varlığını sürdürmesi için bedelsiz kullanılabilecek yegane iki şeydir.

Gerçek kurum kendine toplumsal gereksinimin azalması yönünde, sahte kurumsa artması yönünde çalışır.

Herkesin bu derece birbirine benzediği bir toplumda, yalnızca anormalliğin bir değeri vardır.

Alınan onurlar yaratılanları fazlasıyla aşıyor.

Şöhret edinilmeli, fakat onurun sadece kaybolmamasına dikkat etmek yetecektir.

Onur kazanılmamalı, sadece kaybetmemek yeter.

İyi olanın, ellerinden sadece berbat şeyler gelenlerce tanınıp takdir edilinceye kadar beklemek zorunda kalması, zihni üstünlük için bir talihsizliktir.

Dinler halk için gerekli, ve onlar için paha biçilmez bir iyilik.

Zenginler, yiyeceklerine fakirler kadar değer vermezdi.