Dünya istekli olanlarla dolu; bazıları çalışmaya istekli geri kalanlar da onları kendi hallerine bırakmaya.

Düşünce üretmeyen toplum, kendisini de yeniden üretemez. Ve günümüzde Yeni Dünya Düzeni denen düzenin amacı, kendilerini yeniden üretebilen toplumları yok etmektir.

İnsanlar yiyecek yemekleri ve yatacak yerleri olduğunda düşünmeyi reddederler.

Çalışmak, uçup gidebilecek bir alışkanlıktır; bırakması kolay, yeniden başlaması zor bir alışkanlıktır.

Düşünmek denilen hakiki çalışmadan kaçmak için insanoğlunun bulamayacağı hiçbir bahane yoktur.

Tembellik, yeteneklerin ölüm döşeğidir.

Modern bir sanayi toplumunun görevi, şu anda teknik açıdan gerçekleştirilebilir olan bir şeye, yani gerçekten üretip yaratan, bizzat denetledikleri kurumlar içinde sınırlı hiyerarşik yapılarla, mümkünse hiyerarşiyi tamamen ortadan kaldırarak yaşamlarını özgürce sürdüren insanların özgür ve gönüllü katılımlarına dayanan bir topluma ulaşmaktır.

Özgür insan, üreten insandır. Değer üretme, özgür ortamlarda gerçekleşir.

Kadınlar savaş için bize gerekli olandan fazlasını üretebilirler.

Kuzum, ayıp mı çalışmak, günah mı yük taşımak? Ayıp: Dilencilik, işlerken el, yürürken ayak.

Kendini çalıştırmayı bilen insanlar her zaman boş zamanları bulurken, hiçbir şey yapmayanlar sonsuza kadar acele eder.

Uygarlığın temelini canlı tutabilmek için kimse ondan daha çok çalışmamıştır.

Tembellik tatlıdır ve sonuçları acımasızdır.

Şeytan, işlerini yaptırmak için işsiz elleri seçer.

Çağımız alıkları, beceriksizleri, tembelleri beslemez...

Suçsuz bir kimseye karşı düzenlenen bir fesada ne çabuk inanılıyor.

Çalışmadan geçinenler bizden değildir.

Hiçbir günâhı küçümsemeyin, çok çalışın. Boş gezenler, zengin bile olsa, arkadaşları şeytan, kalbleri şeytanın konağı olur.

İnsanlar yiyecek yemekleri ve yatacak yerleri olduğunda düşünmeyi reddederler.

Gıybet ve dedi-kodu kadar bir toplumu fesada sürükleyen ikinci bir virüs gösterilemez.