Tutkuların en büyük kötülüğü, neden oldukları şeylerde değil; fakat insanlara yaptırdığı ve onları alçalttığı rezilliklerdedir.

Bizler, bizi yöneten ilkel dürtülerin ardından giderken, taştığı için nil nehrinden ya da dalgalandığı için denizden daha günahkar değiliz.

Doğa, zevklerimizi kınıyor olsaydı, bizde bu zevkleri uyandırmazdı.

Şiddete duyulan tutkular kötüdür.

İnsanın doğası bozuk değildir; bunun tersini iddia eden bir ahlak insan için değildir.

Eline ahlaksızlık fırsatı geçmeyenlerin ahlaklıyım diye böbürlenme hakkı yoktur.

Filozoflar, tutkuların çok canlı, ateşli olduğunu söylüyor.

Acaba bütün insanların içinde yuvalanmış bir kötü nokta mı var?

Onlar gibi düşünmedin mi, suçlu olacaksın. Hırsıza hırsız, katile katil demeyeceksin. Ya ortak olacaksın ya göz yumacaksın her yaptıklarına. Ölmek kötü değil ki bundan. Bu ne rezil dünya?

Doğa saldırır insanlara. İnsanlar birbirine saldırır! Ne zavallı yaratıklarız!

Tutkularla gerçekleştirilebilen her şey akılla da gerçekleştirilebilinir.

Ütopyalılara göre, vahşi hayvanlara yönelik olsa da kan dökme isteği ruhun vahşete olan eğiliminden kaynaklanır, böyle olmasa bile, bu tür vahşi zevkleri tada tada ruh sonunda vahşileşir.

Tarım, yaptığımız en akıllıca uğraş. Çünkü en sonunda sağlığa, iyi ahlaka ve mutluluğa en çok katkıyı o sağlayacak.

Kaba kuvvet doğruyu değiştirmez..

Kendinize yapılmasını istemediğiniz bir şeyi bir başkasına da yapmayınız.

Her suçun kökeni, ya algıdaki bir sorun; ya sebeplendirmedeki bir sorun; ya da ani bir tutku nöbetidir

İyi niyetliler, ahlaki sofuluk adına hareket ederken yok edicilere dönüşürler.

Bana hatırlama sanatını değil, unutma sanatını öğret; çünkü ben hatırlamak istemediklerimi hatırlıyorum ve unutmak istediklerimi unutamıyorum.

Uygarlık dürtüselliği engelleyerek insanı bozar.

Kötü şey kendine iyi bakar.