İnsan umudu taşıdı, kimisi kırdı umudu. Lâkin kiminin sahip olduğu tek şey oydu, hepsi buydu.

Bir kişiyi ele veren değer yargılar değil, değerlemeleridir -fiilen yaptıkları, ortaya koydukları, yaşadıklarıdır.

Bir dava, uğrunda ölünecek kadar değerli değil ise, uğrunda yaşanacak kadar da değerli değildir!

Hamam böceği kafası kopsa bile 8 gün yaşarmış. Peh! O da bir şey mi ? Bazı insanlar, bir ömür boyu beyinsiz yaşayabiliyorken.

Ölümden sonra yaşam varsa ve hepimiz aynı yerde buluşacaksak, beni aramayın, ben sizi ararım.

Düşlerine layık ol.

Hayatta hiçbir şey insan hayatı kadar değerli değildir.

Yaşamda en yüksek bedel, sevginin korunması için ödenir.

Yaşamın büyük bir değeri yoktur, fakat ondan başka şeyimiz de yoktur.

Eğer bir insanın hayatından daha değerli bir şeyi yoksa onun hayatının da değeri yoktur!..

Bir insanın hayatının ölçüsü, uzunluğunun değil, onun iyi harcanmasıdır.

Yaşamı güzel ve yaşanmaya değer yapan ne varsa, hepsi gider.

Oysa, emek vermeden insanca bir yaşam elde edilemez.

Charlie Chaplin, Monte Carlo'da Charlie Chaplin'e benzeyenler yarışmasına katıldı ve üçüncü oldu aslında bütün hikayem bu.

İnsanın kendi canı öyle tatlıdır ki, bal bile onun yanında çok tuzlu kalır! (Büyünün Gözleri; 2000, Perde II, Sahne III, p. 52)

Her gün onları tekrar tekrar kazanmayan insan, ne özgürlüğü ne de yaşamayı hak eder.

Değer taşıyan tek hikaye vardır; o da bedelini sizin ödediğinizdir.

Hayata değer vermeyen onu hak etmemiştir.

Aslında mutsuzluğun değerini bilmelisiniz.

Uğruna ölmeye değer her şey, kesinlikle yaşamaya değer.