Zâten inancımız olmasa, vâr olmanın anlamı anlamsızlıktan başka bir anlama gelir miydi?

Soru/n felsefedir: ne yandan bakmaya başlamalı yaşama, tanrıya, düşünceye ya da herhangi bir şeye. Bakılan her şey sahtedir. Göreceli sonucun, aksam yemeğinden sonra pastayla kiraz arasında yapılacak seçimden daha önemli olduğuna inanmıyorum.

"Doğru yaşam"; ne zaman başlar ki bu? "Kaçırılır" mı yoksa yanından geçip gidilir mi?

Yaşamak sözlük sayfalarında kalmış adınız mı.

Mutsuz bir yaşamı genel olarak kutlu kılmak mümkün müdür?

Çoğu insan düşünmeden nasıl yaşar? Dünyada çok insan var, onları sokakta fark etmiş olmalısın, nasıl yaşıyorlar? Sabah kıyafetlerini giyecek gücü nasıl elde edersin?

Yapmayı sevdiğiniz şeylerle dolu kısa bir yaşama sahip olmak, sefil bir şekilde harcanan uzun bir yaşamdan daha iyidir.

Kimileri Gül dediler, ömür boyu güldüler; Kimileri de Gül dediler, Gül uğruna öldüler.

Optimistler ve pesimistler aynı şekilde ölürler. Sadece farklı yaşarlar. Ben optimist olarak yaşamayı tercih ediyorum.

Kaybedeceğini bile bile neden mücadele ediyorsun dedi, öleceğini bile bile yaşadığını unutmuştu o ama... Bozmadım.

Bir sevgiyi anlamak, bir yaşam harcamaktır... Harcayacaksın!

Doğru şeyler yapmışsanız ölmüş gibi olmuyorsunuz, bunu giderek anlıyorum.

Zehir yudum yudum içilmez. Onu, bir hamlede yutmak lâzımdır

"Zehir yudum yudum içilmez. Onu, bir hamlede yutmak lâzımdır"

Yaşamak izler bırakmaktır.

Cesaretin ölçüsü ölmek değil, yaşamaktır.

Umut her şeyin iyi sonuçlanacağını hissetmek değildir. Umut, yaşam ve çalışmanın bir anlamı olduğunu hissetmektir.

Kimi ölüler bize ne kadar yakın. Yaşayanların birçoğu ne kadar da ölü.

Şu istikrarlı toplum safsatası da nedir? Dalga geçiyorsunuz herhalde. Doğa istikrarlı değil. Yaşam istikrarlı değil. İstikrar doğal değil.

Kitapsız bir oda, anlamsız yaşamak gibidir.