Çoğu insan mutluluğun peşinden öyle canhıraş koşuyor ki birden onu geride bırakıveriyor.

Tasanın etrafında gezgin olmuş insanlar. Kısacık molalarda tanıdılar mutluluk denen kelimeyi.

Her zaman bulunduğumuz yerde değil başka yerde pek mesut olacağımızı sanıyorduk.

Olmuyordu. Huzurunu yaşadığı günde bulamayan insana kurtuluş yoktu.

İnsan tabiatına aykırıdır, insan tabiatı bu dünyaya yönelik mutluluk ister. Dünyasını mükemmelleştirmeyen insan kim olursa olsun mutsuzdur. Dünyevi mutluluk, başarı ve ahlakın temelidir. Dünya mutluluğunu by-pass eden herhangi bir düşünce, din, rejim, insanlığa zarar verir.

Ne o beni kandırmıştı. Ne ben onu baştan çıkarmıştım. İkimiz de bildiklerimizin ötesine, bulduklarımızın üstüne çıkmak istemiştik. Bir noksanlığı var sanıyorduk bütün olanların belki. Ama aslında bütünlüklerimize bahaneydik…

İki tür insan daima açtır: biri bilimi arayan, diğeri de parayı.

Yoksa mutluluk yaşlılığın başladığı yere mi gizlenmiş?

Kendimi bildim bileli, bütün günlerimi, haberim olmadan ve nefsime itiraf etmeden, bir insanı aramakla geçirmiş ve bu yüzden bütün diğer insanlardan kaçmıştım.

Gülmek, dünyanın en uygarlaşmış müziğidir.

İyi insanlar nereye giderse cennet orası olur...

Temel olarak mutlu bir kişi değilim ama neşenin her çeşidine sahibim.

Mutluluğa en büyük engel insanın bencilliğidir. Önce insan kendini anlamalı, insan kendi bencilliğini yenmeli. Kendine hayrı dokunmayanın başkasına hayrı dokunmaz.

Dünyada olmamız kendi başına bir endişe sebebi. İnançlı olsan da inançsız olsan da öyle. İster Allah’a inan, istersen çay bardağına.

Mutluluk bir çimendir bastığın yerde biter, yalnızlık gittiğin yoldan gelir.

Bireysel insanın ebedi arayışı, yalnızlığını parçalamaktır.

Mutluluk kolay değil: İçimizde bulmak çok zor, başka yerde bulmaksa imkânsız.

Büyük hayaller kuranlar, hep bir şeyler kaçırdıklarını düşünürler. Onlar için hayatın gizemli bir özü, mutluluğu vardır ama o tadı bir türlü alamazlar.

Mesut olduğum zamanlar insanları anlıyorum sanmıştım. Onları ancak felaket içinde tanımam mukaddermiş.

İnsanın dostu yoktur, saadetin dostu vardır.