Sûfîlerin yolculukları Hakk’a kurbiyet ülkesinde son bulur.

Sûfîlerin yolculukları Hakk’a kurbiyet ülkesinde son bulur.

Sûfîlerin yolculukları Hakk’a kurbiyet ülkesinde son bulur.

Sûfîlerin yolculukları Hakk’a kurbiyet ülkesinde son bulur.

Mahımı gördüm bugün yüzden nikâb almış gider

Halk ölüm sandıgı hoş-vuslat imiş ey Hakkî
Îd-i ekberdir o sanma ki memâtım geldi
(Ey Hakkî, halkın ölüm sandığı hoş bir vuslat imiş; o büyük bir bayramdır, ölümüm geldi sanma.)

Korkutmağa düşme bî-mahaldir /
Vuslat dediğim benim eceldir.

Her yolun bir adabı vardır. Allah'ı sevmenin de bir adabı vardır. Derviş sadece gönlü geniş ve ruhu gezgin bir sufi demek değildir ki.

Gençliğimde aradığımı yaşlılığımda buldum , neylersin. Ya ben erken geldim ya sen geç kaldın vuslata , neylersin. Kader!

Ey aşk! Sen öyle bir kişisin ki, dünya tokları, senin vuslatının açlarıdır.

Dünyada ne ikbal ne servet dileriz, Hattâ ne de ukbâda saadet dileriz. Aşkın gül açan bülbül öten vaktinde Yaranla tarab yâr ile vuslat dileriz.

Hasret, vuslatın yarısıdır. İste ki olsun!

Allahü teâlâya yaklaşmak demek, O'nun sevgisini kazanmak demektir.

Gerçeği yaşamak istiyorsan alışıldık hayatını terk et.

Fürkat öldürdü Hayâli bendeni lûtf et yetiş / Sen mürüvvet kanına lâyık mıdır te'hirler

Merhamet, Hakk’a vuslat için en büyük vesiledir.

Tefekkür neticesi bilinçaltının içsel dönüşümüdür. İnsanın aklı hakikatleri tasdik ederken bilinçaltı bu dünyaya sımsıkı inanmaya devam eder. Yol tabiatında bulunan münafıklıktan samimiyete uzanan geçittir.

Benden bana yakınsın / Canımdan sevgilisin / Ya ben seni isteyü / Kanda varayım canım

Yolculuk, kalbin yolculuğudur. Vuslat, sırların vuslatıdır.

Sûfîler Allah Teâlâ’nın Kendisinden başka bir şey istemezler. Onlar nimeti değil, nimet bahşedeni, halkı değil Hâlık’ı isterler.