Belki de erkekler ve kadınlar birbirlerini adına aşk dediğimiz gülünçlükle değil sadelikle ve samimiyetle sevmek için doğmuşlardı.

Sevgiyi göstereceksin dostum, söylemek yetmez. Sevgiye dokunacaksın dostum, düşünmek yetmez. Sevgi ağzında olacak dostum, gözünde yetmez. Sevgiyi vereceksin dostum gönlünde yetmez. Seveceksin, hem de öyle ki dostum, senin bile gücün yetmez.

Zekice bir konuşma istemiyorum, Öyle güç bir şeyi hiç istemiyorum. İstediğim konuşabileceğim birisi, Seni sadece olduğun halinle istiyorum.

Yaşarken anlayamadıkları değerleri, öldükten sonra anlamanın kimseye faydası yok. Sevdiğinizi dirileştirmenin yolu, hayatın tazeliğinde itiraf ve ifade etmektir.

Seni benim kadar kimse sevmedi, sevmez. Yalnız kalmanın alemi yok. İçip içip abartmayalım.

Sevdiğin kızla yatakta veya kanepede uzanarak sohbet etmek çok güzel. Kulağa biraz eski moda geldiğini biliyorum ama ben seviyorum.

Ben sevdiğimi demez isem, sevmek derdi boğar beni.

Herkesin görmesi, önyargı ve cehaleti ele geçirmesi, bilgi, samimiyet ve sevgi ile nefret etmesinden gurur duyuyorum.

Hayattaki en büyük başarı, değer verdiğiniz insanların mutlu olması ve sizi sevmesidir.

Para sevginin yakıtını satın alamaz ama mükemmel bir çıradır.

Aşk, iki iken bir olmak demektir.

Hayatımız o kadar taleplerle dolu ki, bir şey ikram ederken bile sebebi bir talebe dayanıyor.

Menfaat ipine bağlı olan o kadar çok ilişki var ki, biri bir şeyi savunuyorsa, savunduğu şeyden çok, avunduğu şeye bakmak lazım.

Güzelliğe hayran, karaktere âşık olunur. İkisini karıştırmayınız; karıştırırsanız, karışan siz olursunuz.

Yapmacık olup Sevilmektense, kendim olup nefret edilmeyi terçih ederim.

Bir insanın bir ömür boyu seveceğini söylemek bir mumun ömür boyu yanacağını iddia etmekle aynı şeydir.

Neden dost olmadan, erkek-kadın, karı-koca olmaya çabalıyoruz? Bizim insanlarımızın insan sevmesi, insan okşaması, çocukluktan engelleniyor. Saptırılıyor, çarpıtılıyor.

Şunu bil ki küçük budala, eğer ben bir çocuk istiyorsam, bu bir amacı gerçekleştirmek için değil! Yalnızca, çocuk dünyadaki en güzel varlık olduğu için ve ben başka hiçbir şeyle karşılaştırılamayacak bu ana-çocuk ilişkisini yaşamak istediğim için. Benim ihtirasımın sınırı bu.

Amantium irae amoris integratiost.

Âşıkların kavgaları aşkın yenilenmesidir.