Bir duygu, anlaşılmıyorsa, duygu değildir zaten.

İnsan bir başkasının sesini ne kadar duyabilir içinde?

Kelimelerin gücünü anlamadan, insanların gücünü anlayamazsın.

Kuşkusuz sözcüklerin gücü vardır. Ancak bu güç doğru olmak zorundadır. En azından adil olmak zorundadır. Sözcükler kendi başlarına var olamazlar.

Bazı sözler çok basit görünüyordu ama yaşamın bütün felaketlerini iceriyorlardı. Anlatmak ve anlamak, bunlar insanı özetleyen iki fiildi. Biri aksadı mı öteki hemen toplallıyordu.

Bir insan bir insanı ya üç dakikada tanır, ya hiç dakikada.

Melekler, insanın bedeninde, organlarında ve kabiliyetlerinde gizlenmiş olan güçlerdir.

Sustu. Konuşmak gereksizdi. Bundan sonra kimseye ondan söz etmeyecekti. Biliyordu; anlamazlardı.

Keleci (sözü) bilen kişiünüñ yüzini ak ede bir söz. Sözi bişürüp deyenüñ işini sağ ede bir söz Söz ola kese savaşı, söz ola bitüre başı Söz ola agulu (zehirli) aşı bal ile yağ ede bir söz.

Kızmak veya gücenebilmek için mutlaka biraz anlamak lazımdır.

Anladığım sözlerindeki öfkedir, sözlerin değil.

Kelimeler bizi yaralayacakları zaman devleşir, bize hizmet edecekleri zamansa cüceleşirler.

Bir insanı cevapları ile değil sorularıyla yargılayın.

Anlamak istemeyene bir şey anlatamazsın oğlum, uğraşma!

İnsanların kendine karşı değil insana karşı cesareti var, halbuki ilki olsaydı, olaylara karşı da cesareti olurdu.

İnsanları anlamak değil de onlara anlaşıldıklarını hissettirmek önemliyse, anlayanlar ve anlaşılanlar olarak bu çok taraflı bütünlüğün içinde tek taraflı her şey yok hükmündedir.

Empati dilsizlikten çıkmıştır. Dil geliştikçe empati azalır. Çünkü dil olunca anlamaya çalışmaz sorarsın.

Bir insanı tanımak demek, sana karşı aldığı konumu anlamak demektir.

Tüm sözcükler tükendiğinde, insan insanı anlamaya başlar.

Birçok kudretli şeyler vardır, fakat hiçbiri insan kadar kudretli değildir.