Tüm insanlar aynı sözleri kullanır ama birbirlerini anlamazlar.

Büyücülük için iksirlere, cinlere ya da büyülü asalara ihtiyaç yoktur. Tatlı dilli bir ağızdan dökülen sözcükler tılsımın ta kendisidir.

Ben o dili anlamadıkça, "anlam" diye bir şey yoktur.

"Gerçeklik" sözcüğü de bir sözcüktür, doğru kullanmayı öğrenmemiz gereken bir sözcüktür.

Dil var olmanın evidir.

Eğer bir aslan konuşabilseydi, onu anlayamazdık.

Bir sözcüğün anlamı, onun dil içindeki kullanımıdır.

Karanlık kelimeler vardır, arılar gibi vızıldayan kelimeler.

Sözcükleri ne kadar çok yanlış kullanırsanız, o kadar çok yanlış düşünce doğmasına yol açarsınız.

Kuşkusuz sözcüklerin gücü vardır. Ancak bu güç doğru olmak zorundadır. En azından adil olmak zorundadır. Sözcükler kendi başlarına var olamazlar.

Dilin büyüsü, bütün efsunların en tehlikelisi olmasıdır.

...Dilemekse maksat, af dilenir özür dilenmez. Dilenen özürlülerdir, özür dilenmez.

Bir duygu, anlaşılmıyorsa, duygu değildir zaten.

Dili şiddet olanlar

Gerçekten dilin, tatlı olmak şartıyla, açamayacağı kapı, çözemeyeceği düğüm yoktur.

Şiiri kavramak öncelikle bir dil sorunudur.

Dile karışmak, düşünceye karışmaktır.

Doğru şeyler yapmışsanız ölmüş gibi olmuyorsunuz, bunu giderek anlıyorum.

Doğruları konuşmak için, en az iki kişi gerekir. Biri doğru söyleyen, biri doğru anlayan... 14 Haziran 2011

Konuşmanın beceremediğini saf masumluğun susması başarır çoğu kez.