Kadın kapris yapıp alınganlaşıyorsa sorun yok. Bir çözüm aradığını gösterir bunlar. Bil ki asıl sorun, sustukları zaman başlar.

Mezara giden fikrin kimseye faydası yok!

Dile karışmak, düşünceye karışmaktır.

Düşüncenin doğasında iletilmek vardır, yazılmak, konuşulmak, gerçekleştirilmek. Düşünce çimen gibidir, ışığı arar, kalabalıkları sever, melezlenmek için can atar, üzerine basıldıkça daha iyi büyür.

İnsanlar nasıl konuşulması gerektiğinin dersini alırlar; ama en büyük bilgi, nasıl ve ne zaman susulması gerektiğini bilmektir.

İnsanlara anlattığım şeylerin, insanların işine geldiği gibi anladığını öğrendiğim günden beri; susuyorum.

Söz insana düşüncesini gizlesin diye verilmiştir.

Bazen sesini duyurmak için, susman gerekir.

Doğru da olsa sert söz insanı yaralar.

Konuşmanın beceremediğini saf masumluğun susması başarır çoğu kez.

Bazı şeyler var ki söylenmiyor, biz seninle sözleri susarak aştık.

Dil cesarettir: bir düşünceyi tasarlama, konuşma ve bunu doğru yapmak için.

İki insan birbiriyle iletişim kurabildiği sürece yaşın bir önemi yoktur.

Konuşmaya ne lüzum vardı? Bütün güzel laflardan ve hoş insanlardan sıkılan bu mahlukları, birbirlerinin sessiz mevcudiyeti, yorgunluk verecek kadar doyuruyordu.

Bir kere 'hayır' dedim diye asla 'evet' dememişim gibi davranıyorsun.

Konuşmama hakkına sahipsiniz. Neden bunu bir süre denemiyorsunuz?

Aynı dilde konuşamayacağımızı fark edince, aynı dilde susmayı seçtik.

Dil akıl tarafından yaratılmıştır ve aklı yaratır.

Sözcük hazinemizi daha karmaşık düşünceleri ifade edebilmek için genişletebilmeliyiz.

Bir kendimiz için düşünüp içimizde sakladıklarımız, düşünülmemiş demektir.