Sıddîk gözünün, güneş ve ayın değil, Allah’ın nuruyla bakar.

Günahların kötü bir kokusu vardır. Allah’ın nuru ile bakanlar bunu anlar, fakat halktan gizler, onları rezil etmezler.

Sıddîk gözünün, güneş ve ayın değil, Allah’ın nuruyla bakar.

Sıddîk gözünün, güneş ve ayın değil, Allah’ın nuruyla bakar.

Sıddîk gözünün, güneş ve ayın değil, Allah’ın nuruyla bakar.

Açıkça görmek lazım. Her bakan göremez, görmek için bakmak lazım.

Bir makamdan, ona yenice gözlerini çevirip bakan kişi de bahsedebilir, o makama çoktan ulaşmış kişi de. Bu ancak basiret ehline açık (bir fark)tır.

Gördün söyleme, bildin bilme.

Bir şey yap, güzel olsun. Çok mu zor? O vakit güzel bir şey söyle. Dilin mi dönmüyor? Güzel bir şey gör veya güzel bir şey yaz. Beceremez misin? Öyleyse güzel bir şeye başla. Ama hep güzel şeyler olsun. Çünkü her insan ölecek yaşta..

Her şeyi birden görmeye kalkarsak hiçbir şey göremeyiz.

“Ve ben ara sıra gördüm / insanın gördüğüne inandığını”

Bir şiiri okumak, onu gözIerimizIe işitmektir; bir şiiri dinlemek ise onu kuIakIarımızIa görmek.

Görmeden olmuyor, görünce hiç olmuyor. Gördüğünü görmezden gelmek kolay da görmediğini görmezden gelmek olmuyor.

İnsanın en kolay gösterdiği duygu hainlik, en zor ortaya çıkarttığı davranışsa basirettir.

Yalnızca gözlerinle gördüklerine inanırsan başın çok derde girer, beladan kurtulamazsın, çamura saplanırsın.

Farkettiklerin bile yetmesin, baktıkların anlamını yitirsin, hatta sen de; gör!

Anlayan biri, Hem sever, hem fark eder, hem de görür.

Anlamıyorsunuz! Bakıyorsunuz, ama görmüyorsunuz; düşünüyorsunuz, ama bilmiyorsunuz!

Aslında en iyi aşk, değil tanımak, hiç görmediğin kişiye duyulan aşktır. Körler iyi âşık olurlar mesela.

Göz ve ışık, ancak görmesini isteyen ve bilenlerin işine yarar.