İnsanın gelişmesi, kendisini sevmenin yerine karşı cinsi koymasıdır.

Sevgiyi sosyalizmden çıkarmak, insanı sosyalizmin dışına itmekle birdir.

Sevgiler bir bir buharlaşırken artık biliyorduk; Aydınlık yolculuğunu terketmeyen bir avuç insan dışında, herkesin ama herkesin bir kaynama noktası vardı. Dünyanın ar damarı patlamıştı!

Dolaştım Türkiye'yi mezar mezar Zamana hükmeden taşlar gördüm Ta Ardahan'dan Edirne'ye kadar Kesilmiş, fakat eğilmemiş başlar gördüm Kolu bir yerde, bacağı bir yerde yatar. Dolaştım Türkiye'yi yürek yürek Gördüm insanlarında hürriyeti Kovanlarında işlemişler petek petek Güzelliği, doğruluğu, iyi niyeti Dedim: Mümkün değil Türkiye'yi sevmemek Dedim: Hemşehrilerim, kardeşlerim Aydın olsun yarını hepinizin Sizin için göz nurum, alım terim En iyi insanları namuslu Türkiye'mizin Sizinle yaşayıp, sizinle ölmek isterim.

Sevmek insanın en büyük acısıdır.

Bir kez gönül yıktın ise, Bu kıldığın namaz değil. Yetmiş iki millet dahi Elin ‘yüzün’ yumaz değil.

Bir bahçeye giremezsen, durup seyran eyleme. Bir gönül yapamazsan, yıkıp viran eyleme.

İnsan en çok sevmesi ve sevilmesi engellendiği zaman nefret eder.

Vazgeçilmez insan yoktur, sevdiğin için katlandığın insanlar vardır.

Nasıl kafa sayısı kadar düşünce varsa, kalp sayısı kadar da sevgi çeşidi vardır.

Her insan bir yeteneğe sahiptir. Önemli olan o yeteneği iyi kullanmaktır.

Hiç kimse yaşamı yaşlanmakta olan kişi kadar sevmez.

İnsan sevince aptallaşır.

İnsanları tanıdığımdan beri hayvanları severim.

İnsan sevdiği şey kadar iyidir.

İnsan, en çok sevdikleriyle sınanır.

Terbiyenin gâyesi, insanlarda bulunan kabiliyetleri geliştirmektir.

İnsanlar büyüdükçe bu yetenek genelede azalır ve mekanik ve alışkanlıkla hareket eden bireylere dönüşürler.

Seni sevdiğimi anlayacaksın, sevmediğim zaman.

Sadece şefkat iyileştiricidir, çünkü insanın içindeki tüm hastalıklar sevginin eksikliğinden kaynaklanır.