Birimiz ötekinin kafasındaki hayalimizi bir an görsek, hayretten donakalırız.

Anlamak, sevmenin olmazsa, olmaz kuralıdır.

Birisi bize yalnızca severseniz anlayabilirsiniz dediyse, her türlü çatışmanın akabinde sağ kalabileceğimizin müjdesini de vermiştir. Sevmek huşu duymanın bir parçasıdır çünkü. Haşyet de anlamanın ön şartıdır.

Ben gidip hayal kuracağım. Siz oturup gerçeğinizi sevin.

Seni benim kadar kimse sevmedi, sevmez. Yalnız kalmanın alemi yok. İçip içip abartmayalım.

Hayattaki en büyük başarı, değer verdiğiniz insanların mutlu olması ve sizi sevmesidir.

Para sevginin yakıtını satın alamaz ama mükemmel bir çıradır.

Seni o kadar hayal ettim ki artık bir hayalsin...

Aşk, iki iken bir olmak demektir.

Güzelliğe hayran, karaktere âşık olunur. İkisini karıştırmayınız; karıştırırsanız, karışan siz olursunuz.

Ümit, uyanık insanın rüyasıdır.

Bir insanın bir ömür boyu seveceğini söylemek bir mumun ömür boyu yanacağını iddia etmekle aynı şeydir.

Neden dost olmadan, erkek-kadın, karı-koca olmaya çabalıyoruz? Bizim insanlarımızın insan sevmesi, insan okşaması, çocukluktan engelleniyor. Saptırılıyor, çarpıtılıyor.

Şunu bil ki küçük budala, eğer ben bir çocuk istiyorsam, bu bir amacı gerçekleştirmek için değil! Yalnızca, çocuk dünyadaki en güzel varlık olduğu için ve ben başka hiçbir şeyle karşılaştırılamayacak bu ana-çocuk ilişkisini yaşamak istediğim için. Benim ihtirasımın sınırı bu.

Amantium irae amoris integratiost.

Âşıkların kavgaları aşkın yenilenmesidir.

Sevmenin öncesi acımaktır, çünkü ilişki önce duyulması kolay duygularla başlar.

Kavga sevgiden daha fazla yakınlık kurar.

Canlıları hayatta bırakan yiyecek değildir, bağlanacak bir şey bulmalarıdır, hiç bağsız bir can olmamıştır.

Siz onu seviyorsunuz diye onun üstünde cebir kullanmaya yetkiniz var mı?