Bu resim, bu yazı kimin?” diye sordu.

Resim konusunda amatör olarak kalmayı sürdürmeyi seçebilirim, orası benim saçmaladığım bir alan olarak kalabilir bilemiyorum.

Birtek resim boyadığım zaman kendimi canlı hissediyorum.

Resimler, ressamların ruhlarından türetilen kendi hayatlarına sahiptir.

Resmimi hayal ediyorum, ve sonra hayalimi boyuyorum.

İyi resim, iyi edime eşittir.

Resim yapmak benim için terapiden çok daha fazlası bir yaşam tarzı.

Konuşan değil konuşamayan yazarsa iyi olur, dili olmadan yazısı olmak iyi bir kontrasttır, asimetrisini büyütemeyen gelişemez.

Resim sessiz şairliktir; ve şairlik de bu dizelerin resmedilmesi.

Herşeyi söylemem ama, her şeyin resmini yaparım.

Cisimleri gördüğüm gibi değil, düşündüğüm gibi boyarım.

Şeriatımız resim ve heykele karşı müminlerimizi kesinlikle ikaz etmiştir. Yani, bilhassa, heykel türü -yani mücessem- görüntüsü olan, ele alınabilen; mesela bir maymun, mesela bir bebek, mesela bir at, köpek vs. benzeri canlı heykellerini men etmiştir. Bu kesin bir kaidedir.

Benim babam denizciydi, kaptandı. Ben de dalgıcım. "Mavi"yi de suyun altında yaptım. Dalmayan birine nasıl anlatacağımı bilmiyorum ama 35 metrede rahatlıyorsun, gözünün önüne bir sürü şey geliyor. Ben de derinleri seven bir adamım. Sığlıklar da bir yere kadardır. Sonunda beni ifade etmez.

Ah, resim yaparken insan hep biraz aşıktır aslında. Bana hep insan resme içindeki aşık bir yanı döküyor gibi gelir.

Resimsiz ve sohbetsiz bir kitabın ne amacı olabilir ki? Diye düşündü Alice.

Çizdiğim her resim kendi yaşamıma sorduğum bir soruydu.

Resim bir bilimdir ve tüm bilimler matematiğe dayanır. İnsanın ortaya koyduğu hiçbir şey matematikte yerini bulmaksızın bilim olamaz.

Bana göre manzara, resimden önemlidir.

Tuval, içinde faaliyette bulunulan bir arenadır

Sizde fazla mavi var mı, fazla bir gökyüzü, fazla bir cumartesi , fazla bir gülüş? Sizde fazla bir hayat var mı?