Resim konusunda amatör olarak kalmayı sürdürmeyi seçebilirim, orası benim saçmaladığım bir alan olarak kalabilir bilemiyorum.

Birtek resim boyadığım zaman kendimi canlı hissediyorum.

Resmimi hayal ediyorum, ve sonra hayalimi boyuyorum.

İyi resim, iyi edime eşittir.

Her şeye sanatsal bir şekilde bakıyorum.

Bilim ve edebiyat iki şey değil, bir şeyin iki yüzüdür.

Gerçek yaşam, sanat ve düşüncedir. Yaşamaya değer tek şey hayal gücüdür.

Kafam karışık değil benim. Sadece güzelce karışmış.

Mizah bir biçemdir. Topluma bakış açısıdır. Mizah şiir, öykü, roman olabilir: Tür değil, biçimdir. Mizacımızdan gelen bir özelliktir, bir çeşnidir. Yazı türleri beceri ister, teknik ister. Bunları sağladın mı başarı tamdır. Mizah ne ister? Mizah insanın mizacından geldiği için bilgi değildir, edinilemez. Teknik de değildir. İnsanın yaradılışında bu özellik varsa mizah başarılı olabilir.

Uygulama ve düşünce, bir sanatta çoğunu emin adımlarla ilerletir. Ut varias usus meditando extunderet artis / paulatim.

Hiçbir problem bilmiyorum ki ne kadar karmaşık olursa olsun, doğru açıdan bakıldığında daha da karmaşıklaşmasın.

Resim sessiz şairliktir; ve şairlik de bu dizelerin resmedilmesi.

Dünyayı yeniden çocuk gözüyle görmek için, otuz yıl uğraştım...

Cisimleri gördüğüm gibi değil, düşündüğüm gibi boyarım.

Resim için ışık neyse, edebiyat için de düşünceler odur.

Herşeyi söylemem ama, her şeyin resmini yaparım.

Dünyayı yeniden çocuk gözüyle görmek için, otuz yıl uğraştım...

Şeriatımız resim ve heykele karşı müminlerimizi kesinlikle ikaz etmiştir. Yani, bilhassa, heykel türü -yani mücessem- görüntüsü olan, ele alınabilen; mesela bir maymun, mesela bir bebek, mesela bir at, köpek vs. benzeri canlı heykellerini men etmiştir. Bu kesin bir kaidedir.

Sahip olduğunuz koşulları değiştirmek için, önce farklı düşünmeye başlayın.

Şairlerin duygulu insanlar olması şart değil. Olabilir de olmayabilir de. Ama şairler düşünceli insanlardır.