Hayat öyle bir biçimde olmalıydı ki, her anı anlamlı olsun!

Ben bilmek istiyorum; gerçekten de yaşamak dediğimiz şey, şu bir avuç yerde yaşlanıncaya kadar dolaşıp durmaktan mı ibaret?

Gayesiz yaşayanlar, nasipsiz kalırlar.

Yaşamda bir insanın ideali olması bulunacak en iyi hazinedir.

Dünyaya daha önce olmayan dünyaya bir şey getirmelisin. Bunun ne olduğu önemli değil. Bir masa ya da film ya da bahçıvanlık olmasının önemi yok - herkes yaratmalı. Bir şeyler yapmalısın, sonra arkana yaslan ve "Ben yaptım" dedin.

Yüksek bir amaca bağlanın.

Umut kapasitesi hayatın en önemli gerçeğidir. İnsanlara bir varış noktası duygusu ve başlamak için enerji sağlar.

Hayatı güzelleştirmek, ona bir nesne vermektir.

Anlam katamadığınız, anlamlandıramadığınız hiçbir şey sizi mutlu etmez.

Canımı yolda buldum, tuttum kolundan evine soktum.

Güç ancak ölüleri korur.

O kadar çok tanımı var ki şiirin. Neredeyse herkes için farklı bir anlamı, farklı bir duruşu var. Yine de insanın kalbinden geçenleri, içinden geldiği gibi ortalığa dökmesi diye bir tanım getirebiliriz belki.. Benim içinse şiir, kendimi ifade etme yöntemi. Bir çeşit konuşma. Ya da hatıralara uğrama metodu. Hayatın koridorlarında savrulup giderken , "bir dakika ben de buradayım" diyebilmektir diye düşünüyorum.

Şiirden önce aşk vardı, şiirden sonra ölüm var.

Benim için hayat, nefesi ilk aldığımda değil, ilk tuttuğumda başladı diye düşünüyorum.

Hayat bize mutlu olma şansı vermedi sevgili.

Hayatı işe yarar bir şekilde kullanmak, onu kendisinden daha uzun ömürlü bir şey için harcamaktır.

Ömrünü uzatan bir şey için hayatı harcamak.

İşler zorlaştığında, hayatı yaşamaya değer kılan iki şey vardır: Mozart ve kuantum mekaniği.

Ölümlerimiz, hayatlarımızı aydınlatır.Ölümlerimiz anlamdan yoksunsa hayatlarımız da yoksun demektir.Herkes aradığı ölümü ölür; kendisi için hazırladığı ölümü.

Ebedi hayatın ne olduğunu bilmem ama, bu dünyadaki hayatımız kötü bir şakadan ibarettir.