Kendi kendini bile anlamayan düşünceler, sadece onlar gerçektir.

Aptal durumuna düşmenin iki yolu vardır: Biri, gerçek olmayana inanmak. Diğeri, gerçek olanı reddetmektir.

İnsan iki şekilde kendini yanıltabilir, ilki olmayan bir şeye inanarak, ikincisi olanı görmeyerek.

Düşünmekte tatlı bir yaşam yoktur.

Saf mantıksal düşünce, dünyayı anlamamız için yeterli değildir. Gerçeğe ilişkin tüm bilgiler deneyimle başlar, deneyimle biter.

Gerçek yaşam, sanat ve düşüncedir. Yaşamaya değer tek şey hayal gücüdür.

Herkes kendi düşüncesine sahiptir, ama eğer tanrıya inanırsan, yanılıyorsun.

Bir kanat ucunuzdan diğerine kadar tüm bedeniniz, düşüncelerinizden başka bir şey değil.

Hayat, insanın sabahtan akşama kadar düşündüklerinden ibarettir.

Yalnız bir tek hata yapıyorsunuz: Siz içi dış, dışı iç gibi kabul ediyorsunuz. İçinizde olanı dışınızdaymış gibi, dışınızda olanı ise içinizdeymiş gibi algılıyorsunuz. Zihin ve duygular dışsaldırlar, fakat onları yakın ve mahrem iç hayatınız olarak kabul ediyorsunuz. Dünyanın nesnel olduğuna inanıyorsunuz, ama o tümüyle psişenizin bir projeksiyonudur. Temel yanılgı budur...

Tarihsel doğru, düşüncelerle gerçeğin çarpışmasından, sürtüşmesinden doğar.

Düşüncenin kendini gerçekleştirmeye çabalaması yetmez, gerçeklik de düşünceye doğru çaba göstermelidir.

Korku, hayat hakkındaki yanlış bir kanaatimizden kaynaklanıyor.

Dilimin sınırları, dünyamın sınırlarıdır.

Felsefi hastalığın ana nedeni-tek yanlı bir diyet:insanın düşüncesini yalnızca tek bir örnekle beslemesi.

Gerçeklerle mücadele ederken tek silahımız hayal gücüdür.

Hayal gücünü, hafızasıyla karıştıran bir sürü insan var..

Gerçekler hayal değildir, ama hayaller gerçek olabilir.

Felsefe bütün düşüncelerimizin duyumlarımızla, gerçek alemden geldiğini kanıtlamaktır.

Şizofreninin en kötü yanı, gerçekle gerçek dışını ayırt edememektir. Bir düşünün.