Neresi olursa olsun ya da hangi şehrin sahnesi… İçeride ister 100 kişi olsun ister 3 bin kişi, psikolojim hep aynıdır.

Gerçek sanatçının evi, sahnesidir.

Ben şov yaparım. Ben şov yapmakta iyiyim. Bu benim yaptığım şey. Bu benim iyi olduğum bir şey.

Sahneye ilk kez çıktığımda beni öldürmesinden korktum. O tempolu çığlıkların ne anlama geldiğini gerçekten anlayamadım. Bedenimin hareket etmekte olduğunu fark etmedim. Doğal bir şeydi bana olan. Bu yüzden sahne arkasına geçtiğimde yöneticiye “Ne yaptım? Ne yaptım” diye sordum ve o bana dedi ki: “Her ne yaptıysan geri dön ve aynı şeyi yap.”

Yönetici için korkutma şiddetin kendisinden daha etkilidir.

İnsan mı, sürekli saçma gören ve hep saçma'yı vurandır. Vurmayı dans haline getiren ve her vuruşta gülendir. Buna sürekli isyan hali veya kısaca 'insan hali' diyoruz.

Türk aydınını sarstım. Türkiye tarihinin altını üstüne getirdim.

Politika, iki düşman toprak arasındaki mayın tarlasında danstır.

Yazdıklarımla Türk düşüncesini altüst ettiğimi kabul ediyorum. Bana yöneltilen her türlü övgü ve bu arada husumetin kaynağında bu altüst edişin bulunduğunu biliyorum.

Beni çıkartın, son 40 yılda Türkiye’de hiçbir ciddi tartışma kalmaz!

Beni devirmek çok kolaysa tarihinden adımı sil.

Edebiyat eğitimin bana kattıkları Ömer Hayyam, Firdevsi, Mevlana gibi çok önemli adamlar. Bu isimlerden ve onların yaptıklarından çok etkilendim.

Benim sözlerim sert ama kalbi yumuşatan cinsten.

En çok korktuğum fakat en çok sevdiğim yer olan sahneye ilerlerken arenada beni bekleyenlerin coşkusu bana da işler. Sahneye çıktığımda artık Yunus, sahneye kadar beni geçiren arkadaşım olarak kalır ve beni Sago’ya teslim eder.

Sözün bıraktığı etki bulaşıcıdır. Bulaştırmak istersin.

Oyunculuk bir bütün o bütünü bozmamak gerekiyor.

Her söz sâdır olduğu kalbin kisvesine bürünmüş hâlde ortaya çıkar.

Speedy Gonzales. Benden çok alırsan, overdose’dan gidersin, o yüzden azar azar alması karşımdaki için daha faydalı...

İzmir'de konser veriyordum. Sahnedeyken yüzüme gelen bir bez parçasını elime alıp tam bir saat boyunca mendil gibi sallayarak halay çektim. Kulise gittiğimde bir de baktım ki salladığım dantelli külotmuş!

Ben sahne insanı değilim. Ben, kendi yaptığı parçaları mırıldanan bir insanım.