Zamanın diğer tarafından gelmiş, bir farklılık hissetmiyor musun, sessizlik duvarlarını yıkan, aklının gölgesini kaldıran.

Dikkat, aklın en büyük çocuğudur.

Özgürlüğün bedeli, uyanık olmaktır.

Düşünce bir defa uyandı mı, bir daha uyumaz.

Düşünmek, kişinin her an gerçekten düşünüp düşünemediğini kontrol etmesinden öte bir şey değildir.

Düşünce kendini düşünmeyi unuturken aynı zamanda kendi bekçisi haline de gelmiştir.

İnsan karşı koymaya yetecek güç bulmadan saldırganı algılamaz.

Akıl dikkatten gelir.

Zamanın diğer tarafından gelmiş, bir farklılık hissetmiyor musun, sessizlik duvarlarını yıkan, aklının gölgesini kaldıran.

Evrendeki en büyük gösteri, sen aklını keşfettiğin an başlar.

Artık biliyorum ki, benim bir sebebim var. Aklım var anlayabiliyorum, gözüm var görebiliyorum.

Hiç kimse aklıma filan girmedi. Benim aklım, fikrim var; anlıyorum; gözüm var, görüyorum.

Benim aklım var, kendim anlıyorum. Gözüm var, görüyorum.

Bir deliyle benim aramda tek bir fark var. Deli aklının yerinde olduğunu sanır. Bense deli olduğumu biliyorum.

Gözünüzü açın.

Aklın, yola çıkmadan ya da henüz yolda iken seni uyarmaz, ne ki yolun en ucuna varmışsındır. Ne kadar ileri gittiğimizi ancak geriye dönüp baktığımızda anlayabiliriz.

Beşer ile insan arasında önemli bir fark vardır:Aklını kullanmak!

Zeki, başkalarını bilendir; kendini bilen ise akıllıdır.

Akılsızlar hiçbir zaman huzursuzluk duymaz.

Akıl, insanı din yokluğuna ve ateizme sevk eder, çünkü din saçmadır ve rahiplerin allah'ı kötü ve korkunçtur.