Her penaltıda hakeme bakıyor yan yan. Benzema geliyor. Benzema. Benim evim, benim şehrim, benim krallığım diyor. Yürüyen gol. Büyük karizma. Karizma,karizma,büyük karizma. Karim Benzema. Evrenin en buyuk golcüsü, evrenin en buyuk starı.

Bir vuruş gol gol gol gol gol gol Eyfel'in ışıklarını söndürüyor, Eyfel'in ışıklarını söndürüyor, Eyfel'i sallıyor. Paris'i sallıyor. Benzema Fransızları yıkıyor. Karim Benzema Fransızları yıkıyor. Bir Fransız Real Madrid'de oynayan bir Fransız başkent Paris'in ışıklarını söndürüyor.

Milan Baros, bu da hoş!

Harry Kewell, Galatasaray şimdi cıvıl cıvıl!

Hormon falan kalmadı artık Messi'de. Organik Messi artık o!.

Kanatları olmadan uçan tek canlı o diyebilir miyiz?

Alll laa hımmmm goooooooool !! Türkiye ayakta, arena ayakta, istanbul; istanbul ayakta... gol gol gol... kar, portekizli hakem, juventus hiçbir şey fark etmez çünkü sneijder var çünkü gol var...

Travesti'lerin eski hallerini anlayabildiklerini sanmıyorum. Yine de daha iyi bir benzetme ile anlatamadığım için özürlerimi yazabiliyorum; hal şu ki, teslimiyetçilerin, teslim ettikleri ile şiirsel bir münasebet içinde olmaları mümkündür, bu teslim edenlerin teslim alanlarla özdeşleşmeleri halidir. Bir başka açıdan yaklaşacak olursak, bakırcının yaptığı ibriğe tapınması halidir.

Yazdıklarımla Türk düşüncesini altüst ettiğimi kabul ediyorum. Bana yöneltilen her türlü övgü ve bu arada husumetin kaynağında bu altüst edişin bulunduğunu biliyorum.

Tanrı’nın Egemenliği, bir adamın bahçesine ektiği hardal tanesine benzer. Tane gelişip ağaç olur, kuşlar dallarında barınır.

Bu âciz benzetmeler de olmasa bakacak aynam olmazdı. Kendimi görebileceğin başka bir yer var mıydı?

Ey askerim kurşunum, kulun hâli aynı kalem-i kurşun. Anlatayım şöyle ki; dışa kapanıktır başı, yavaş açılır dışa ilki. Ucu sivrildikçe olur sanki ormanda gezen tilki.

Alex gibi bir oyuncun olsun,kırk yıl borcun olsun.

Kaddafi iyi bir insan ve bilgili bir akıl hocası.

Övgü ve sövgü, yazı-tura gibi aynı cehaletin iki farklı görünüşüdür.

Nasıl yükleniyoruz, nasıl bir tempo... Arif, şut pozisyonunda, vuruyor... Schmeichel... Direk... Goooool! Gooooool! Gooooool! Gol Kaan gol! İşte gol! İşte Türkiye! İşte Şampiyonlar Ligi! Golü çağıra çağıra getirdik. Çoğuri isteye isteye getirdik. Şimdi artık gönül rahatlığıyla ben de söyleyebilirim. Sevgili seyirciler, inanın ağlamak istiyorum!

Öyle bir vurdu ki, ancak Schmeichel ayarında bir kaleci o kapalı köşeye giden topu çıkarabilirdi!

Hayran olmayı ama kıskanmamayı, takip edip taklit etmemeyi, övgüde bulunmayı ama pohpohlamayı değil, yönlendirmeyi ancak manipüle etmeyi öğrenen kişiye ne mutlu!

Gelecek kuşaklar unutur ya da över.

Cimri insanları hiç sevmem. Onların topluma faydası olmaz. Yaprağı olmayan ağaç gibiler.