Öğrendiğim her şeyin bana öğretildiğini sanmayın. Bir çok şeyi kendi göbeğimi kendim keserek öğrendim. Hatta en sağlam bilgilerimin doğrudan bana öğretilenler değil, kendi içimden keşfettiklerim olduğuna inanıyorum.

Kendini kaybetme riskiyle şöhret peşinde koşan, bilgin değildir.

Nehrin derinliğini iki ayağınızla birlikte ölçmeye kalkmayın.

Okudum; okuduğumu yol yol dokudum. Gördüm; gördüğümü lif lif ördüm. Duydum; duyduğumun en güzeline uydum. Sonra, demet demet topladım, yazdım, yazdım...

Yaşlandıkça sürekli daha fazla şey öğrenirim.

Kendi tecrübenin avantajı büsbütün kesinliğe sahip olmandır.

Tecrübelere dayanan bütün bilgiler şartlı geçerliliğe sahiptirler ancak. Bu ilkelerin gözden geçirilmeye ihtiyaçları vardır. Bunlar su götürmez değildir.

Mutlak kesinlikteki bir bilgiye ulaşabilmemiz için tecrübelere değil de, düşünmeye dayanan sentetik yargılara inanmalıyız.

Tecrübe bize bir şeyin nasıl olduğunu öğretse de başka türlü olabileceğini öğretmez.

Meyvelerinden soyunan “bilgi ağacı”, gelen her yeni dönemde, daha çok meyve döker.

Yaşayarak öğrenmek, bedeli en yüksek öğrenme biçimidir.

İdare işinde tecrübe her şeydir.

En kısa yol bilinen yoldur.

Öğrendiğiniz azıcık şeyin başka yerde faydasını göreceksiniz mutlaka! Hiçbir tecrübe boşa gitmez!

Deneyim, yalnızca onu taşıyanı aydınlatan sönük bir lambadır.

Okudum, unuttum, gördüm, hatırladım, yaptım, öğrendim.

Bütün sahip olduğumuz bilginin tecrübe ile başladığına şüphe yoktur.

Hiçbir insanın bilgisi, edindiği tecrübenin ötesine geçemez.

Hiç bir insanin bilgisi öğrenmiş ve görmüş geçirmiş olduğunun ötesine geçemez.

Yeni bir şey öğrenmek için, dün aldığınız yolu takip edin.