Olmamız gerekenin yarısını olabiliyoruz. Fiziksel ve zihinsel potansiyelimizin küçük bir bölümünü kullanabiliyoruz.

Sıradanlığa yönelerek kendi gerisinde kalanlar vardır.

Beynin farklı yerlerini istediğimiz gibi uyarabilseydik, hiçbir deneyim yaşamamış olsalar bile dünün bebeklerinden bugünün erişkinlerini yaratabilirdik.

Toprak ne kadar zengin olursa olsun ekilmedikçe mahsul vermez; kafalar da öyle, ekilmeyen kafalardan mahsul alınmaz.

Bilgisizlikten sıyrılıp çıkabiliriz, kendimizi mükemmel, zeki ve yetenekli yaratıklar haline getirebiliriz.

Onca zamanı boşu boşuna geçireceğime, uçmayı öğrenebilirdim. Öğrenilecek ne çok şey var!

Her rakam bir sınırı belirler. Yetkinliğin sınırı yoktur.

Bizi sınırlayan her şeyi bir tarafa atmalıyız.

İyinin, mükemmelin sınırları yoktur.

Bin ormanlık oluşum, tek bir meşe palamudunun içindedir.

En zengin toprak, ekilmemişse, en sıradan yabancı otları üretir.

Özgürlüğün bir anlamı varsa, gelişme özgürlüğü demektir.

İnsan zihninin gelişimi hala yüksek bir maceradır, birçok yönden dünyadaki en yüksek maceradır.

Eğitimin amacı, içimizde olanı sonuna kadar geliştirmemizi sağlamaktır.

Yeteneklerin en fazla geliştiği zaman, insanın bütün bir dünyayı karşısına aldığı zamandır.

İnsan gelişmesinin alanı zamandır.

Yaşadığımız son güne kadar gelişmememiz ve değişmememiz için iyi bir neden yok.

Çocuklar içinde bulunulan zaman dilimi için değil, fakat gelecekte insanın mümkün gelişmiş durumu için eğitilmelidir.

Bir insana olduğu gibi davran, öyle kalacaktır. Bir insana olabileceği ve olması gerektiği gibi davran, öyle olacaktır.

Henüz insan aşamasına ulaşmış değiliz, yalnızca insanlığa giden yolun üzerindeyiz.