Et yemekten hoşlanmıyorum çünkü; domuzların ve kuzuların nasıl öldürüldüğünü gördüm. Onların acısını gördüm ve yaşadım. Yaklaşan ölümü hissediyorlardı. Dayanamadım, çocuk gibi ağladım. Koşarak bir tepeye çıktım, nefes alamıyordum boğuluyorum sandım. Kuzunun ölümünü yaşadım.

Ben ahlaksızlık yaparak ya da kuralların dışına taşarak bir başarı kazanmışsam onu bir başarı olarak algılamam, onu kendi açımdan bir yenilgi olarak algılarım.

Gerekenleri söylemiyorsan, hatta yalan söylüyorsan belki para kazanırsın ama insanlığını yitirirsin.

Bir kimse kendisine insan diyorsa, biricik sınırı vicdanıdır.

Doğru olanı yapmaktan asla utanç duyma.

Vicdan ve zenginlik her zaman komşu değildir.

Bütün hayvanları seviyorum. Bir kediye, köpeğe, tavuğa ya da bir ineğe zarar veremem. Ve başka birisinden onlara benim adıma zarar vermesini isteyemem. Bu yüzden veganım.

Başarı nedir? Her gece başımızı yastığa koyduğumuzda, huzurla uyuyabilmektir.

Hayatımda paranın pulun önemli olmadığını anladım. Tek önemli olan şey, hayatta geçirdiğin vakit.

Gençliğimden bu yana et yenilmesine karşıyım. Bir gün insanların hayvanları öldürmeyi tıpkı insan öldürmek gibi cinayet kabul edeceğine inanıyorum.

Bir gün hayvanların öldürülmesine de insanların öldürülmesi gibi bakılacak.

Demek ki neymiş? Para, mevki, sağlık, güzellik ve yetenek her şey demek değilmiş.

Haksızlıklardan midem bulanıyor.

Çoğu insan sırf maaş vaadi yüzünden tutkularının peşinden gitmedi. Onları takip ettiler çünkü hayatlarında başka bir şey yapmayı hayal bile edemediler.

Eğer hayvan yemek insan sağlığına yararlı olsaydı da ben bir cesedi mideme indirmekten dolayı keyif alamazdım.

Avcılık, düşünen bir insan için uygun bir meslek değildir.

Bilim ve eğitim, toplumsal bir vicdan veya çevresel ve insani kaygılardan yoksun olduğunda anlamsızdır.

Paradan başka bir şey getirmeyen bir şirket, zavallı bir şirkettir.

Vicdan denen şey bir kural değildir.

İçimizdeki yasanın adı vicdandır.