Sahibi olduğumuz para özgürlüğün; peşinden koştuğumuz para köleliğin aracıdır.

Zenginlik insanı ya destekler ya da yönetir.

Peşi kovalanan para, kölelik aletidir.

Kendi ellerimizle yonttuklarımız sadece para değildir. Kimimiz kendi ellerimizle yonttuğumuz başarıya tapar. Öyle ki o noktaya dişimizle tırnağımızla kazıyarak yontarak gelmişizdir, bu nedenle de tapınılmaya layıktır. Kimimiz kendi ellerimizle yonttuğumuz bahçelere, saraylara, köşklere tapar. Öyle ki onlar ne kadar güçlü olduğumuzun göstergesidirler ve yıkılmayacak bir mülkün abideleri olarak bize korkulardan emin, güven dolu bir gelecek vadederler. Onlara baktıkça içimiz huzurla dolar, ruhumuz secdelere kapanır. Şehrin tapınakları olan alışveriş merkezlerine , mabede gider gibi huşu içinde gideriz. Alışverişte aldıklarımızı, eşyada ruh gören ilkel dinler gibi sever okşarız. Bir tür modern animizdir bizimkisi. Dünya malını çok sever eşyaya tapınırız, haz alırız. Haz aldıkça da onun kölesi oluruz. Esaret bile değildir bizimkisi, çünkü esaret bedelli olur, asıl kölelik ruhtadır.

Bugünkü proletarya bambaşka bir model üstüne kurulmaya başladı... Artık yalnızca köleler var ve bu kölelik içinde birileri paranın, ötekiler ise parasızlığın kölesi durumundalar...

Ekonomi para biriktirmekle değil, onu akıllıca harcamakla yatar.

Bu dünyada varsa para, yoksa para.

Bilgelik ve öğrenme özelliği olmayan zengin insanlar, altın renkli yünleri olan koyunlardır.

Bilgelik, herhangi bir zenginlikten daha önemlidir.

Ne kadar da fakirdir sabrı olmayanlar.

Büyük bir servet, büyük bir köleliktir.

Para deniz suyuna benzer, ne kadar çok içersen o kadar çok ona susarsın.

Dünyanın en yoksul insanı, paradan başka hiçbir şeyi olmayandır.

Zengin yaşamak zengin olmaktan daha iyidir.

İnsanlar milyoner olduğumu söylüyorlar, ama bu doğru değil. Ben sadece milyonları harcıyorum.

Para küçük akılların öcüsüdür.

Çok parası olan fakir bir insan gibi yaşamak isterim.

Vicdan ve zenginlik her zaman komşu değildir.

Para babaları artık paralarını nereye koyacaklarını bilemiyorlar.

Para bazı açılardan ateşe benzer; o çok iyi bir hizmetçi olabilir fakat berbat bir efendidir.