Büyük bir servet, büyük bir köleliktir.

Sahip olduğumuz her şey bize sahip.

Köleliğin beteri, kendinin kölesi olmak değil midir?

Köleler efendilerine değersiz insanlar da tutkularına köledir.

Hala beklentileriniz tarafından yönlendiriliyorsunuz.

Bir tutkunun içinde olmak sana iyi gelebilir, ama tutku senin içindeyse bu hiç iyi değildir.

Özgürlük sınırsız bir bağımlılık ihtiyacından kaynaklanır.

Şehirde başkasına bağlısın. Şehirde yaşamak doğada yaşamaktan daha zor. Çünkü şehirde birisi iş verecek, para kazanıp alacaksın, ama doğa zaten sana iş veriyor. Atın yediği bitkileri, arının konduğu çiçeği yiyebilirim. Para kazanmak için kişiliğini kaybedenler bile var. Doğada mert olmazsan ayakta kalamazsın. Dürüst olacaksın, o da dürüst sana.

Para insanı kendine karşı esir yapar.

Godot'ya mı? Godot'ya mı bağlıyız? Ne aptalca bir düşünce bu! Söz konusu bile olamaz! (bir an) Şimdilik!

Ne mutlu gençliğinde yatmış ve tüm servetini, gerçek ve tutkulu bir okuma sevgisini sımsıkı tutmuş olana.

Kanatları altınla kaplı kuş uçamaz.

Yapılan bir iyiliği kabul etmek, özgürlüğü satmaktır.

İşadamları, özgürlüğü maddi bir nitelik olarak önermeye çalışarak bozdular.

Kırdım diyorsun zincirlerini; evet köpek de çeker koparır zincirlerini, kaçar o da uzaklara ama halkalarını boynunda taşıyarak.

İlk başta insana itaat eder ve ancak daha sonra onun korkunç efendileri olur.

Her şeyden vazgeçene kadar, hiçbir şeye sahip olamazsınız.

Hayat boyunca başarının sırrı: para, para, para.

Ne efsunkâr imişsin ah, ey dîdar-ı hürriyet; Esir-i aşkın olduk, gerçi kurtulduk esaretten.

Yazık ! İnsanlar neden niteliklerini hayvanlarda görülenlerden üstün tutup böbürlenirler, bu onları sadece daha bağımlı varlıklar yapar. Güdülerimiz yalnızca açlık, susuzluk ve arzusuyla sınırlı olsaydı, hemen hemen özgür olabilirdik.