Yalan, ağzımızdaki küfür, gönlümüzdeki kirdir.

İnsan bir küçücük yalan söyledi mi, o yalanı gizlemek için biraz daha büyük yalan söylemek zorunda kalır. Sonra o yalan ortaya çıkmasın diye daha büyük yalan söyler.Her yalan, daha çok, daha büyük yalan doğurur.Onun için yalan söyleme!

İster ciddi olsun, ister şaka, büyük ve küçük her yalandan sakının. Çünkü insan küçük yalan söylediği zaman yavaş yavaş büyük yalan söylemeye de cüret eder.

Cümleler doğrudur sen doğru isen, Doğruluk bulunmaz sen eğri isen.

Az yalan söylenmez; yalan söyleyen her yalanı söyler!

Yalandan, çarpıtmadan, uydurmadan daha ayıp, daha ahlâk dışı bir şey düşünemiyorum.

En korkunç cinayet doğru olanın katlidir.

Çok azımız katil ya da hırsızız, ama hepimiz yalan söylemişizdir.

Yalanlar başka yalanları doğurur.

...Ve bir yalan söylendiği zaman insanların değil, eşyanın bile buna nasıl tahammül ettiğine şaşırıyordum. Yalana her şey isyan etmelidir. Eşya bile: Damlardan kiremitler uçmalıdır, ağaçlar köklerinden sökülüp havada bir saniye içinde toz duman olmalıdır, camlar kırılmalıdır, hattâ yıldızlar düşüp gökyüzünde bin parçaya ayrılmalıdır.

Her zaman doğruyu söyle; ne dediğini hatırlamak zorunda kalmazsın.

Vicdan yalan söylemez.

Yalan kölelerin ve patronların dinidir… Doğruluk özgür insanın tanrısıdır.

Yalanlarla birleşmektense gerçeklerle ayrılmak daha iyidir.

Yalan söylemekte hırsızlıktır. Başkasının gerçeği öğrenme hakkını çalmış olursun..

Açık söz yerin dibine batsın! Ne belalı şeymiş doğruyu söylemek!

Böyle olmak zorunda mıydı, yalan söylememek, gerçeği söylemek, dürüst davranmak gerçekten bu kadar önemli mi? İnsan aklına geldiği gibi konuşmadan yaşayabilir mi? Yalan söyleyip kıvırmadan, bahane bulmadan. insanın kendisini biraz bırakması, boş vermesi, yalancı olması, daha iyi değil mi?

Beğenmediğiniz bir şeyi alkışlamak, yalan söylemenin birçok çeşidinden biridir.

Gerçeği kendine saklamak yalan değildir.

Bir yalan, hangi amaç için söylenmiş olursa olsun, her zaman, en kötü gerçekten daha kötüdür.