En namuslu sözler, en namussuz insanların dilinde.

İster ciddi olsun, ister şaka, büyük ve küçük her yalandan sakının. Çünkü insan küçük yalan söylediği zaman yavaş yavaş büyük yalan söylemeye de cüret eder.

Az yalan söylenmez; yalan söyleyen her yalanı söyler!

Yalandan, çarpıtmadan, uydurmadan daha ayıp, daha ahlâk dışı bir şey düşünemiyorum.

Çok azımız katil ya da hırsızız, ama hepimiz yalan söylemişizdir.

Yalanlar başka yalanları doğurur.

Yalan, ağzımızdaki küfür, gönlümüzdeki kirdir.

İnsan bir küçücük yalan söyledi mi, o yalanı gizlemek için biraz daha büyük yalan söylemek zorunda kalır. Sonra o yalan ortaya çıkmasın diye daha büyük yalan söyler.Her yalan, daha çok, daha büyük yalan doğurur.Onun için yalan söyleme!

Herkesin bir ilişkisi var, sorsan hiç biri sevmiyor, Baksan herkes hamile, sorsan herkes bakire...

Yalan söylemekte hırsızlıktır. Başkasının gerçeği öğrenme hakkını çalmış olursun..

Önce yalan söylemeyi bırakın, sonra doğruyu söylemeye başlayın

Gönül okşayıcı sözler, kılık değiştirmiş yalanlardır.

Böyle olmak zorunda mıydı, yalan söylememek, gerçeği söylemek, dürüst davranmak gerçekten bu kadar önemli mi? İnsan aklına geldiği gibi konuşmadan yaşayabilir mi? Yalan söyleyip kıvırmadan, bahane bulmadan. insanın kendisini biraz bırakması, boş vermesi, yalancı olması, daha iyi değil mi?

Görgü kuralları gereğince ikiyüzlülük, yalan, en doğrularımız için bile ahlak bulamacı içinde en az yüzde on onbeş bulunması gereken bir madendir.

Gerçeği kendine saklamak yalan değildir.

Bir yalan, hangi amaç için söylenmiş olursa olsun, her zaman, en kötü gerçekten daha kötüdür.

Yalanın faydası bir defa içindir, gerçeğin faydası ise sonsuz ve ölümsüz.

Açıkça nefret etmek, gerçek düşüncenin gizlenmesinden daha soylu bir davranıştır.

Kişi inanmadığı şeylere inanır görünmeyi meslek haline getirecek denli değer yitimine uğramış ve aklının saflığına tecavüz etmişse, her türlü diğer suçu işlemeye de kendini hazırlamış demektir.

Beğenmediğiniz bir şeyi alkışlamak, yalan söylemenin birçok çeşidinden biridir.