Ne kadar okuyup öğrenirsek, o kadar farkına varırız cehaletin.

Cehaleti bilmek, bilgi için büyük bir adımdır.

Bilgisizlikten büyük günah olmadığını sakın unutma.

Cehalet cahiller için mutluluk verici olabilir fakat diğerlerimiz için tam bir baş belasıdır.

Ne kadar çok çalışırsak o kadar çok cehaleti keşfederiz.

Ne kadar çok öğrenirsek, o kadar az bildiğimizi fark ederiz.

Bilmeyen ve bilmediğini bilmeyen, aptaldır -Ona karşı tetikte ol! Bilmeyen ve bilmediğini bilen, basittir -Ona öğret! Bilen ve bildiğini bilmeyen, uyuyordur -Onu uyandır! Bilen ve bildiğini bilen, bilgedir -Onu takip et!

Ne kadar az bildiğimizi anlayabilmek için ne kadar çok şey bilmemiz gerektiği ne kadar gariptir. Cahil olduğunun farkına varmak, bilgiye doğru atılmış büyük bir adımdır.

Gerçekler hakkında bilgisiz olduğunuzun farkına varmak, bilgi için büyük bir adımdır.

Cahil olduğunun farkında olmak eğitime doğru atılmış büyük bir adım.

Bilgili olmanın önkoşullarından biri,kişinin kendi cehaletinin sınırlarını görmesi ve kabullenmesidir.

Âlimler olmasaydı biz şu anda kördük.

Bilgisizliğin yarattığı sonuçlar yüzünden acı çekiyoruz.

Sizi bilmem; ama ben dünyada en çok cehaletten korkarım. Çünkü cehalet kendi bildiğinin dışında bir bilgi ve düzey olduğunu fark etmeyen bir kör karanlıktır. Zehirli tutkular ve fanatik öfkeler üretir. En kötü yanı da, cahilin, cahil olduğunu bilmemesidir.

Bilebileceğimiz bir şey varsa o da hiçbir şey bilmediğimizdir ve az bilgi tehlikeli bir şeydir.

Okuyabilirseniz her insan bir kitaptır.

Bilmeyene anlatırsın öğrenir, ama cahile anlatamazsın çünkü o zaten biliyordur.

Bilmek, biIineni değişime uğratan bir eyIemdir.

Eğer bir nesil cehaletin mutluluk olduğunu sanarak yetişirse, bir sonraki nesil cehaletini bile fark edemeyecektir. Çünkü bilginin ne olduğunu bilmeyecektir.

Cahil ile tartışırken söyleyeceğin her söz, ateşe atılmış birer odundur aslında…