Ne kadar çok öğrenirsek, o kadar az bildiğimizi fark ederiz.

Cehaleti bilmek, bilgi için büyük bir adımdır.

Biraz bilgi tehlikeliyse, tehlikeden çıkacak kadar çok şeyi olan adam nerede?

Cahillik üç türlüdür. 📌- Hiçbir şey bilmemek, 📌- Gerekeni bilmemek 📌- Bir sürü gereksiz şeyleri bilmek.

Kendi bilgisizliğinden haberdar olmayan kişi kendi bilgisi tarafından yanıltılacaktır.

Biraz bilmek tehlikelidir. Ya derinliklerden iç ya da bilgeliğin tadını tatmaya kalkma! Çünkü sığ sular beyni zehirler, bol sular insanı temizler.

Ben bilginim diyen kimse, elimden gelir dediği şeyde artık bilgi edinmek istemeyecektir.

Ne kadar okuyup öğrenirsek, o kadar farkına varırız cehaletin.

Ne kadar çok çalışırsak o kadar çok cehaleti keşfederiz.

Yüzleşme noktasında ne mutlak cahiller ne de yetkin bilgeler vardır; sadece halen bildiklerinden daha fazlasını öğrenme girişimi içindeki insanlar vardır.

Bildiğimizi bilmek ve bilmediğimizi bilmek, işte gerçek bilgi budur.

Sana bir şeyi nasıl bilebileceğini öğreteyim mi? Bildiğin zaman bildiğini anla, bilmediğin zaman ise bilmediğini anla.

Neyi bildiğimizi bilmek ve neyi bilmediğimizi bilmemek, gerçek bilgidir.

Asıl bilgi insanın cehaletini tanımasında yatar.

Bilgili bir aptal, bilgisiz bir aptaldan daha aptaldır.

Bırak konuşsun bilgisizlik dilediğince, öğrenmenin değeri kendisindedir.

İnsan ne kadar öğrense yine de öğrenmediği çok şey kalıyor.

Bilmek ve hala bilmediğimizi düşünmek en yüce marifettir. Bilmemek ve buna rağmen bildiğimizi düşünmek bir hastalıktır.

Cehaletin bilgiye tercih edilmesi gereken bir durum yoktur.

Neleri bilmediğini bilen çoktur, güçlük, neleri hiçbir zaman bilemeyeceğini bilmektir.