Öfkeni aklınla yenemiyorsan, kendini insandan sayma.

Öfke; geçici bir çılgınlıktır. Hükmetmeye bak yoksa o sana hükmeder.

Zihnini yönet yoksa seni yönetir.

Ya aklına hükmet ya da onun kölesi ol.

Akıl, vücudun efendisidir.

Hiçbir zaman. Hiçbir zaman kendimi tamamen bırakamadım, bırakamam da. Aklım, peşimden koştur koştur gelip beni tutuyor, bir türlü kendimi kaybedemiyorum...

Kendi aklından emin olan herhangi bir kadın, her zaman kendi öfkesinden emin olmayan bir erkek için bir eştir.

Tutkularla gerçekleştirilebilen her şey akılla da gerçekleştirilebilinir.

Gerçek bir adam öleceği zamanı kendi belirler.

Mantık ve bilgisizlik, her biri bir diğerinin zıddıdır ve insanlığın büyük bir kitlesini etkiler. Bunlardan birisine bir ülkede yeterince genişlikte değer verilmesi ortamı oluşturulursa yönetim mekanizmas�� kolaylıkla işler hale gelir.

Düşünmek, kişinin her an gerçekten düşünüp düşünemediğini kontrol etmesinden öte bir şey değildir.

Düşünce kendini düşünmeyi unuturken aynı zamanda kendi bekçisi haline de gelmiştir.

İnsanın yaptığı ilk plan, işemesini tutmaktır.

Başarılı adamlar yaşamlarını bütünüyle kontrol etme hayaline ve gücüne sahiptir.

Herkesin deliliği bir türlü" dedi. "Galiba dünyada bir tek tam akıllı insan yok!"

İnsanlığın büyük yıkımlarından sonra; bilgi-gerçeklik önemini kaybeder; "inanma" ihtiyacı dışa vurur. Bu dönemde dogmatizm, akıldışılık her alana sirayet eder; iradesi zayıf olanlar yaşarken çürür. Böyle dönemlerde sadece insanın ruhundaki soyluluğu onun düşmesini önler.

Öfkenin en iyi ilacı geciktirmektir.

Bence bu dünyadaki en bahtsız insanlar bir başkalarının kendi kaderleri üzerinde söz sahibi olmalarına izin verenlerdir. Bana göre en bahtlı insanlar ise almış olduğu kararlarla kendi kaderinin efendisi olmuş kişilerdir.

Bir plandan yoksun isen, başkasının planının bir parçası olursun.

Bu dünya tecrübe meydanıdır. Akla kapı açılır, fakat ihtiyarı elinden alınmaz.