Ben çok büyüğüm, içimde çokluğu barındırıyorum.

Bilinç, ‘ben’imin aslı esâsıdır. O ilkin, ‘ben’imin ‘dünya’yla kesişen yöreleriyle, yânî bedenimle, bünyemle ‘ben’i tanıştırır. Sonra ‘ben’imin bittiği yerde başlayan dünyayı bana tanıtır.

İç sesler insana kendinden haberlerdir.

Dünyanın aşırı farkında olmak bilim adamı, kendinin aşırı farkında olmaksa hasta yapar.

Gurur bütün insanlarda eşittir. Alçak gönüllü olanlar, gururlarını ötekilerden daha iyi gizleyebilenlerdir.

Kendi içinde var olmaya çalışan, kendini bir şey zanneden ama çaktırmayan biriyim.

Biz sidikle pislik arasından dünyaya geldik, öğünmemiz nedendir?

Dünyanın sizin etrafınızda kurulduğunu sanmayın.

Çok geç olana kadar kimse umursamaz.

Çocukken gördüklerimizi ve hissettiklerimizi kendimizden ayırt etmek şimdiki gibi alışkanlık haline gelmemişti henüz. Sanki tümü tek bir kütle meydana getiriyor gibiyidi.

Şu an anlıyorum ki madde kullanmak baş ağrısı olmadan aspirin almak gibi bir şeydi. Her garip şey yapan insanın garip olduğunu düşünüyordum. Artık diğer insanları garip olarak nitelendiren insanların garip olduğunu anladım.

Bir maske taktığını fark ettiğin anda, o maske düşmeye başlamıştır zaten.

En iç, en içten, en içteki sesine bile aykırı düşebilir mi kişi? Düşer...

Tatlıyım ama güzel değilim. Günahkarım ama şeytan değilim. İyi biriyim ama melek değilim.

Kuşkusuz, doğal dünyamızın kutsallığını, tüm gizem ve güzelliğimizde, türümüze zarar veren rahatsız edici alışkanlıklara ve sınırlı algıya rağmen tanıyan hayvan doğamızdır. Bu yüzden belki de kurtuluş umudu, hayvan olduğumuz gerçeğidir, biz insanız değiliz.

Ben her nesneyle nesnel olarak karşılaşır, ama ben'le karşılaşmaz.

Kendiniz de dahil olmak üzere insanları suçlamaktan vazgeçin. çünkü her birimiz zaten sahip olduğumuz bilgi, birikim ve farkındalıkla elimizden gelenin en iyisini yapıyoruz.

Düne geri dönemem, çünkü o zaman bir başkasıydım ben.

Bilmediğini bilmek en iyisidir. Bilmeyip de bildiğini sanmak tehlikeli bir hastalıktır.

Zeki insan, kendisini kendi aptallığından koruyarak yaşar; aptallığını, ortaya çıkar çıkmaz anlar ve onu yok etmeye çalışır; oysa aptal insan, kendi aptallığına, koşulsuz olarak, büyülenmişçesine teslim olur.