Zaman içine atıldığımız şiddetli ve değişmez bir debisi olan azgın bir nehirdir ve kaybolmak mutlaktır bir yerinde zamanın. İşte ölüm diye bildiğimiz şey de bundan başka bir şey değildir.

Yapabileceğimiz şeyleri yapmaya başlarsak, kendimizi hayretler içinde bırakacak sonuçlar alırız.

Yaptığınız her şeyde, sonu düşünün.

Gerçek, gecikmeyi sevmez.

En iyi sonuç veren davranış ve eylem, üzerinde ısrarla durulan davranışlardır.

Düşmana karşı atarsan ok,say kendini de ok hedefinde.

Hayatta sadece iki şeye sahip olabilirsin, sebepler ve sonuçlar. Nedenler sayılmaz.

İnsanı felakete götüren yol, iyi niyet taşlarıyla döşelidir.

Cehenneme giden yollar iyi niyet taşlarıyla döşelidir.

Zaman, doğru olanı yapmak için daima doğrudur.

İnsan henüz başlamadığını sanır, oysa başlamıştır. Bir şey yapmadığını sanır, oysa yapmıştır. Bir amaca doğru yürüdüğünü sanır, oysa amaç arkasında kalmıştır.

Yaptıklarımızın bir anlamı vardı. Ne dediğimiz, ne düşündüğümüz hiç mi hiç önemli değildi.

Olduğunuz yerde fazla çırpınınca kendi çukurunuzu kazmış olursunuz. fizik bunu söyler.

Aç midenin cezasını yorgun ayaklar çeker.

Cehenneme giden yollar iyi niyet taşlarıyla döşelidir.

Ne düşündüğümüz, ne bildiğimiz yada neye inandığımız nihayetinde önemsiz. Asıl önemli olan ne yaptığımız.

Ağaç meyvesinden bilinir, yaprağından değil.

En küçük eylem, en büyük niyetten daha iyidir.

Mevcut eğitim sistemimiz bize yaptığımız işi değil, başarıyı sevmeyi öğrettiği için kötüdür. Eylemin sonucu eylemden daha önemli hale gelmiştir.

Hayvanların hayatı için mücadele etmek yerine, taktikler üzerine uzun uzun tartışmayı seven insanlar var aramızda. Saatlerce acaba hangisini yapsak, bunun artı ve eksileri nelerdir diye saatlerce tartışan insanlar var. Acaba mülke zarar vermek geçerli bir taktik midir? Yoksa kundaklama çok mu aşırı bir şey? Bu konuşmalar doğrudur, kendi dairenizde doğrudur, ama kafeslerde, bölmelerde ölümlerini bekleyen hayvanların bekleme lüksleri yok. Eyleme ihtiyaçları var onların, hem de hemen şimdi ihtiyaçları var.