Bu dünyaya istediğimiz gibi gelmedik, bu dünyadan istediğimiz gibi gidemeyiz.

Eğer, ilerde bir gün “keşke” demek istemiyorsan, 3 şeyi doğru seç! Eşini, işini, arkadaşını.

Hayatı kendim için yaşamıyorum. Ve korkmuyorum hiçbir şeyden. Başıma gelecekleri de biliyorum. Her şeye rağmen, düşmana inat yaşayacağız. Yarın bizim çünkü. Biz öleceğiz ama çocuklarımız bırakacağımız mirası taşıyacaklar yüreklerinde. Ve onların yürekleri bizim altında ezildiğimiz korkuları taşımayacak.

Hayatımız, onu nasıl bozmayı seçtiğimizden ibarettir.

En iyi, iyinin düşmanıdır.

Seçimden değil, kaderden dolayı maceracıyım.

Ömrünüz gününüz, yenilmekle, yitirmekle. Yetinmekle Açıkçası kazıklanmakla geçiyor.

Ben hayattan yanayım, ölümden değil..

Başınızın içinde beyniniz var, ayakkabılarınızın içinde de ayaklarınız. Kendinizi istediğiniz yöne çevirebilirsiniz.

Nasıl oluyor, vakit, bir türlü geçmezken, yıllar, hayatlar geçiyor?

"Mutluluk, yetinmektir. Mutluluk, anlamaktır."

Yazgı kartları karıştırır, biz de oynarız.

İnsanın bu dünyada yalnızlık ya da bayağılıktan birisini seçmekten başka şansı yoktur.

Eşini iyi seçemeyen, işini de iyi seçemez.

Yaşama karşı çocuklaşırken ilerler yaşım.

Mağdur yok, sadece gönüllüler var.

Hayat bize onu nasıl yaşamamız gerektiğini öğretmez. Hikayeler, tecrübelerimizi masallardan Tolstoy’un Savaş ve Barış romanına uzanan geniş bir yelpazede komik, trajik gibi kategorilere göre örgütler. Hayatın ne olduğunu, seçimlerimizin ve eylemlerimizin sonuçlarının ne olabileceğini hikayelerden öğreniriz.

Saçlarım ağarıyorsa ne zarar! Ben her zaman için bu köyün en genciyle çocuk, en yaşlısıyla ihtiyar kalacağım.

Hayatın neredeyse yarısı, belki de fazlası gider. Kendini yoksullaşmış hissedersin.

Yaşlanmak, olabilirliğin azalmasıdır.