İnsanların en büyük hatalarından biridir bu; neyi nasıl yapacaklarını bilirler ama zamanı geldiğinde sanki bilmiyormuş gibi davranırlar. Sorun daha fazlasını bilmekte değil, bildiklerini yaşayabilmektedir.

Hayattaki en büyük boşluk bilmek le yapmak arasındaki uçurumdur.

Bilmek yeterli değil, uygulamak gerek; istemek yeterli değil yapmak gerek.

Eğitimin büyük amacı bilgi değil eylemdir.

Uygulamaya geçirilen az bir bilgi, kullanılmayan çok bilgiden daha önemlidir.

Bilmek yeterli değil, uygulamak gerek; istemek yeterli değil yapmak gerek.

Bir eylemin ahlaklı olduğunu bilip de ona uygun davranmayan kişi, o eylemin ahlaklı olduğunu bilmeden ahlaklı davranan kişiden daha üstündür.

Her eylem bir bilgi akışı ya da radyasyondur. Mutlak cevabı vardır. Dağ çiçekleri bile habercidir. Titreşerek haber verirler, bu, bir haberdir.

Nerede olduğumuzu bildiysek, orada olmayı seçmişizdir aynı zamanda.

Gerçekten de, insanlar bildiklerindense bilmeyip anlamadıkları şeylere inanırlar.

Tutkularla gerçekleştirilebilen her şey akılla da gerçekleştirilebilinir.

Doğru olanı yapmak için neyin doğru olduğunu öğrenin.

Hayatın gerçek amacı, bilgi değil eylemdir.

Bilgi olmadan gösterilen çaba, ışıksız ateş gibidir.

Yapamayan açıklar, çoğu teorisyen kötü pratik sahibidir.

Metabolizması hızlı olandan düşünce değil, “eylem canlısı” olur; şahin mesela… İnsana yakın olan kurnazlaşır, karga mesela… İnsanın tabiata yetecek metabolizması yoktur, boşluk doldurur, akıl mesela, akıl kurnazlıktır aslında.

Cesaretini başkasına değil kendine karşı kullananların yapma gücü olur.

Bir kişinin eylemlerinden sorumlu hissetmesi için, davranışın kendisinden kaynaklandığını hissetmesi gerekir.

Ölümden sonraki dirilişe inananlar, Napoleon'un sebep olduğu sayısız felaketin cezasını anlatılamaz işkencelerle çekmesini talep eder. Fakat o, aynı isteme sahip olup da aynı gücü elinde bulunduramayan diğer bütün insanlardan daha fazla suçlu değildir.

İnsanlar, hatırlatılmaya bilgilendirilmekten daha sıklıkla gereksinim duyar.