Konuşmadığım için değil, konuştuğum için pişman olurum.

Düşünmeden konuşmanın cezası sonradan düşünmeye mahkum olmaktır.

Konuşmaya değer insanlarla konuşmazsan insanları, konuşmaya değmez insanlarla konuşursan kelimeleri yitirirsin. Sen öyle biri ol ki ne insanları, ne de kelimeleri yitir.

Az konuşmaktan pek az, çok konuşmaktan sık sık pişman olunur.

Az konuşmaktan nadiren, çok konuşmaktan ise çoğunlukla pişman oluruz.

Bilgeler sadece bildiklerini söylerler.

Ahmağın kalbi ağzındadır, hikmet sahibi olan kimsenin ağzıysa kalbindedir.

Düşünmeden konuşmanın cezası sonradan düşünmeye mahkum olmaktır.

Söz ilaç gibidir; azı yaşatır, çoğu öldürür.

Az konuşmak daima iyi şeydir; fakat derli toplu olmak şartıyla.

Akıllı adamın söylemleri yerin 10 kat altına gömülü. Yazıtlarım kulakta kalıcı, ancak kalem ölümlü.

Gözüm ağladıkça gamzelerim gülmemekte. Ruhum yıpranmadıkça kalemim hareket etmemekte. Nefesle inşa ettiğim sözüm kulaklarına borçtur; şeytan güvendiklerimi gömdü, lan ne iştir?

Dil ateştir, biraz suyla söndürülmesi mümkündür. Tırnaklarını aşındıran, çözemediğin bu kör düğümdür. Üzgünümdür hayli vesselâm. Vuslatım gelmez mihman. Beklerim... Gurbetteyim ne edeyim?

Zamanında çok büyük konuştum. “Salak mıyım? Niye albüm yapayım?” dedim. Tükürdüğümü en güzel şekliyle yalıyorum.

Çok mu konuşuyorum? Çok konuşuyorum. Düşünüyorum konuşuyorum. Keşke diyorum Düşünsem de konuşmasaydım. Budur bekledikleri.

Nasıl da çabuk geçti o günler,
Koştum peşinden yetişemedim.
Güzel bir söz vardı dilimde,
Çok istedim, söyleyemedim.

Çoğu insanlar gibi düşünmeden konuşsaydım kimse bir şey demeyecekti; ama ben düşündüğümü söylemeye kalktım.

Az söz erin yüküdür, çok söz hayvan yüküdür.

Sınırlarını bil, bin düşün bir söyle.

İnsanlar nasıl konuşulması gerektiğinin dersini alırlar; ama en büyük bilgi, nasıl ve ne zaman susulması gerektiğini bilmektir.