Düşünce, tamamen, zihni oluşturan bir insan eylemidiir.

Düşünce bir defa uyandı mı, bir daha uyumaz.

Düşünce, bir sabah kaçırılmış olanın anısıyla uyandırılmayı bekler - ve böylece öğretiye dönüşmeyi.

Biz tahayyüllerimizin farkındayız.

Son tahlilde hiçbir şey, kendi zihnimiz kadar kutsal değildir.

Hayat, insanın sabahtan akşama kadar düşündüklerinden ibarettir.

Zihnin varlığı: İnsanın içindeki küçük insan.

Düşünce, düşüncenin düşüncesidir.

Düşünce'nin üstünlüğünü kabul eden insan özgürlüğünü kazanır.

Biz düşüncelerimiz değiliz, biz düşüncelerimizin düşüncesiyiz.

Gözler sadece zihnin algılamaya hazır olduğu şeyleri görür.

İnsan zihni, Ölümsüz düşünce, ne geçmişe, ne de geleceğe bakmaz, her şeyi, anda değerlendirir.

Düşünmeyen insanlar uyurgezerlere benzer.

Düşünce her an değişir, hissedilir biçimde süreklidir ve kendinden bağımsız nesnelere değiniyor gibidir.

Bir düşünceyi dinlediğinizde sadece bir düşüncenin değil bir düşüncenin tanığı olarak kendinizin de farkına varırsınız.

Düşünmemeye çalıştığı şeyin ne olduğunu keşke bilebilseydi.

Zihniniz, bir günde sayısız düşünce üreten verimli bir düşünce fabrikasıdır.

Beyindeki küçük çalkalanmaları düşünce diye nitelendirmek ne tuhaf bir ayrıcalıktır.

Bir şey ters gidene kadar gerçekten düşünmüyoruz, neredeyse farkında değiliz.

Zihin tıpkı kalabalık gibidir; düşünceler bireylerdir. Ve düşünceler sürekli orada oldukları için sürecin maddi olduğunu düşünüyorsun. Her bir düşünceyi bırak ve en sonunda hiçbir şey kalmaz. Zihin diye bir şey yoktur, sadece düşünce vardır.