Her şey değişir, virgülden öncesi de...

Bugüne en uzak gün, dün.

Şimdiki zaman ve geçmiş zaman belki de gelecek zamanda mevcuttur; gelecek zaman ise geçmiş zamanın içindedir.

Herkes dedi, merak içinde, Ölümden sonra hayat var mı diye, Boşuna düşünürler, Sanki hayat varmış gibi ölümden önce.

Bazı yalanlar güzel, Bazı gerçekler acıymış. Bazı ölümler uzun, Bütün hayatlar kısaymış.

Sorgulanmamış bir hayat, yaşanmaya değmez.

Bana kalırsa, hayatı yaşanılır kılmak için dinlere ihtiyaç olduğuna inanmak bir hatadır.

Hayat dediğin ne ki? Yürüyen bir gölge, bir zavallı oyuncu bu sahnede. Bir saat boy gösterip boyun kırıp gidecek.

Hayat, geriye doğru anlaşılır ama ileriye doğru yaşanır…

Hayat ileri yaşanır ama tersine yargılanır.

Yarın uyandığımda, ya da uyandığımı sandığımda bugün hakkında ne diyeceğim?

Herşeyin bir sonu olmaz mı? Gece sona erer, gündüz sona erer, ay da öyle, yıl da öyle.

Her şey değişir. Hiçbir şey eskisi gibi kalamaz.

Kimler önüne geçebilir zamanın akışının? Cümlelerimin noktalarına kaç zamanda ulaşırım?

Zaman en iyi öğretmendir ama tüm öğrencilerini öldüren bir öğretmen.

Bu kadar çok vakit, bu kadarcık bir zaman çerçevesine nasıl sığmıştı?

Hayatın neredeyse yarısı, belki de fazlası gider. Kendini yoksullaşmış hissedersin.

Yaşlanmak, olabilirliğin azalmasıdır.

Zaman bir su gibidir, durmaksızın akar, gider.

Güzellik dediğin geçici nimet, yıllar aktıkça küçülür gider, zaman onu yer.