Ne çaldığınız değil nasıl çaldığınız önemlidir. Bahsettiğimiz arabeskmiş, popmuş, türküymüş falan bunların özünde anlattığı şeyler aynı insanların aynı duyguları. Sadece onları çalma ve icra etme biçimleri farklı.

Müzik, söylenemeyen ve hakkında sessiz kalmanın imkânsız olduğu şeyleri ifade eder.

Müzik duygunun kısaltılmış halidir.

Hiçbir şeyi boyamayan müzik sadece gürültüdür.

Kelimelerin başarısız olduğu yerde, müzik konuşur.

İnsanlar, en kederli ve en sevinçli olanlarda gözlemlediğimiz üzere büyük tutkularını şarkı yoluyla ifade ederler.

Benim müziğim o kadar ağlıyor ki, sözlerimde gülemiyorum.

Şarkılar, duyguları ifade etmenin en kolay yoludur. Kimseyi incitmezler. İstemeyen üstüne alınmaz.

Müzik, zamanı sindirmek için sahip olduğumuz en iyi araçtır.

Müzik, kötülüğü olmayan tek bedensel zevktir.

Bence müzik demek; duygu halleri yaratmak, içeriklere anlam yüklemektir.

En tatlı şarkılar en acı duyguları dile getirenlerdir.

Dinleyemeyecek kadar üzgün olduğum zamanların dışında, müzik benim tesellim olmuştur.

Müzik benim dinimdir.

Müziğin yaşananları canlandırma etkisi vardır, bazen yürek sızlatacak kadar güçlü bir etki.

Müziğin yaşayanları canlandırma etkisi vardır, bazen yürek sızlatacak kadar güçlü bir etki.

Şiir bir düşüncenin ifadesi değildir. O, kanayan bir yaradan veya gülümseyen bir ağızdan yükselen bir şarkıdır.

Büyük şarkıcı, bizim suskunluğumuzu, sessizliğimizi terennüm eden şarkıcıdır.

Ben hissedercesine şarkı söylüyorum.

Müzik özgürlüktür.