İnsanlar, en kederli ve en sevinçli olanlarda gözlemlediğimiz üzere büyük tutkularını şarkı yoluyla ifade ederler.

Ne çaldığınız değil nasıl çaldığınız önemlidir. Bahsettiğimiz arabeskmiş, popmuş, türküymüş falan bunların özünde anlattığı şeyler aynı insanların aynı duyguları. Sadece onları çalma ve icra etme biçimleri farklı.

Müzik, söylenemeyen ve hakkında sessiz kalmanın imkânsız olduğu şeyleri ifade eder.

Müzik duygunun kısaltılmış halidir.

Dans etmek ve şarkı söylemek benim için her zaman oyun gibiydi. Sürekli şarkı söyledim.

Müzik benim kalbim ve ruhumdur Altından daha değerli

Müzik duygunun kısaltılmış halidir.

Hiçbir şeyi boyamayan müzik sadece gürültüdür.

Müzik bir sanattır; dualar, ilahiler ve kilise ezgilerini doğru olarak söylemek ve güzel sesle Tanrı'yı övmek için onu öğrenelim.

Neye güldüğümü biliyor musun? Yazarlığı meslek olarak yazmışsın. Bu kulağıma bugüne kadar duyduğum en incelikli laf dokundurması olarak geldi. Şimdiye kadar ne zaman mesleğini yazdın? Yazarlık senin dininden başka bir şey değil.

Bu dünyada sınırsız bir tutku duyduğum şeyler sadece kitaplar ve müzik.

Müzikle uğraşmak, gökyüzünde uçmaktan sonra en keyifli şey.

Kelimelerin başarısız olduğu yerde, müzik konuşur.

Büyük şarkıcı, bizim suskunluğumuzu, sessizliğimizi terennüm eden şarkıcıdır.

Müzikle besleniyorum.

Eğer ne zaman öleceğimi bilseydim tanrıdan gitarımı da yanıma vermesini dilerdim.

Eğer kalbinizden müzik yapıyorsanız, aslında bu doğaüstü güce erişiyorsunuz demektir.

Şarkı söylemekten daha iyi olan tek şey daha çok şarkı söylemektir.

Müzik özgürlüktür.

Müzik, sizin kişisel deneyiminiz, düşünceleriniz, aklınızdır. Ne yaşıyorsanız çaldığınızdan o duyulur. Müzikte sınırlar çizilmeye çalışılıyor. Sanatta sınır olur mu?