Gerçek sanatçı, Tanrı'nın lütuflarıyla doğan ve kadirşinas halkın alkışlarıyla beslenen nadide bir çiçektir. Gerçek sanatçı kendini topluma adayan kişidir. Sanatçı kendi hayatını yaşayamayan sorumlu insandır. Sanatçı her saniyesi ölçülü ve mesuliyet dolu bir varlıktır. Gerçek sanatçı nice uzun yılların yükünü omuzlarında taşıyan bir ağır işçidir. Sanatçı topluma mutluluk veren ıstırapları neşeye çeviren insandır. Sanatçı her kalpte dolaşan kandır. Bir toplumun kalitesi yetiştirdiği gerçek sanatçılarla ölçülmektedir. Ve de sanatçı çok sabırlı olmalıdır her nimetin bir külfeti vardır çünkü.

İnsanı geliştiren toplum ya da onun sözleşmeleri değil, kendisidir.

Geleceğinizi kendi haline bırakamazsınız!

Beni iten güç, dünyada gerçekten büyük bir değişiklik yapabiliceğimi bilmem.

Bir kimse bir başkasını mutlu kılamaz fakat bir kimse bir başkasını mutsuz kılabilir. Dünya üzerinde mutluluktan çok mutsuzluk olmasının temel sebebi budur.

Dünyada düzeltebileceğiniz, daha iyi yapmayı başarabileceğiniz ilk ve son önemli kimse kendinizsiniz.

Değişim istiyorsanız, sebeplerini yaratın.

Mukavim bir mutluluk kendine doğru söylemekle kurulur.

Bir şeyleri değiştirmek isteyen insan önce kendisinden başlamalıdır.

Bu ülke insanı kendi mutluluğu için bugüne kadar aslında hiçbir şey yapmamış. Yani, bu ülke ne kadar daha güzel ülke olabilir?

Üzerimize yüklenmiş otuz bin tane sorumluluk var. Bütün bunlarla boğuşuyorsun haliyle. Bunların üstesinden gelecek olan farkındalık hali, kendini takip etmek, neyi niçin yaptığını çözmek belli bir bilinç yaratıyor zamanla. Bu bilinç de seni daha mutlu kılıyor.

Hepimizin içinde zenginliğe ya da fakirliğe sağlığa ya da hastalığa ve özgürlüğe ya da köleliğe izin veren güç yatar. Bunları kontrol eden başkası değil biziz.

Hayat karar ve eylemdir. Karar vereceksin, eyleme geçeceksin.

Neyden korktuğunun, onun ne kadar güçlü olduğunun bir önemi yok. Asıl güçlü olan içindeki korku.

Kendinizi seviyor ve sayıyorsanız, kendi gücünüzün kaynağı sizsiniz demektir.

Askerler! Tarih size bakıyor.

Mutluluk başkaları mutsuzken yalnızlıkla olmaz, toplulukla olur. Aç insanlar olduğunu bilirken, lokmalarım rahatlıkla boğazımdan geçmiyor; soğukta titreşenler varken, odamdaki sobamda ısınamıyorum. Bu İsa'ca bir duygu ve duygusallık değildir. Bu bilinçli, akılcı bir davranıştır. Yemeğimi rahat yemek istiyorum, rahat ısınmak, rahat uyumak istiyorum; bu benim hakkım değil mi? İşte ben bu hakkı istiyorum.

Bir sanatkârın dünyasında miras taşıyıcı kabul edilmek, buna layık olmak güzel bir hadise. Bu mirası İstanbul’da yeni yapılan Barbaros Hayrettin Paşa Cami’sine taşıyoruz. 5 bin parça çiniden oluşan büyük bir koleksiyonum bu camide yer alacağı için çok mutluyum.

Herkesin şifacısı kendi içindedir.

Hayat senin onu yaşadığın gibidir. Kendin için üzülmekten vazgeç.